To był istotny element IV konferencji pastoralnej pt. „Duszpasterstwo otwartego serca i umysłu o. Jan Leon Dehon” zorganizowanej przez Sercańskie Centrum Duchowości. Wydarzenie cieszyło sie dużym zainteresowaniem – w auli krakowskiego Domus Mater zebrali się zarówno kapłani (nie tylko sercanie! ), siostry zakonne, jak również osoby świeckie związane z dziełami sercanów w różnych diecezjach oraz członkowie Straży Honorowej Serca Pana Jezusa.

Gigant człowieczeństwa

Zebranych powitał ks. dr Damian Płatek, sercanin, dyrektor Sercańskiego Centrum Duchowości, a słowo wstępne o duszpasterzu od Serca – o. Dehonie wygłosił ks. Sławomir Knopik, sercanin, prowincjał Prowincji Polskiej Zgromadzenia Księży Sercanów.

O historii życia, realizacji kapłańskiego powołania czcigodnego sł. Bożego o. Leona Jana Dehona mówił ks. dr Włodzimierz Płatek, sercanin, w wykładzie: „Nasączony Bogiem, ´by być i dawać´”. Prelegent podkreślił, że poznając życiorys założyciela Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, jego pisma, dokumenty, można zobaczyć bardzo ciekawą, wartą zainteresowania także dzisiaj osobę. – To człowiek wielowątkowy, człowiek wielkiej aktywności, ale równocześnie człowiek ogromnego ducha, gigant człowieczeństwa, który przepracował w sobie wiele rzeczy po to, by zrozumieć, zobaczyć drugiego człowieka – przekonywał ks. Włodzimierz Płatek. Podkreślił, że o. Dehon do końca swych dni pracował niestrudzenie nad budowaniem Królestwa Bożego w duszach i w społeczeństwie. A nawiązując do zbliżającej się 100. rocznicy śmierci o. Dehona, podkreślił jego przywiązanie do Boga, trwanie w Nim, o czym świadczą m.in. ostatnie, wypowiedziane przed śmiercią słowa: „Dla Niego żyję i dla Niego umieram. Amen”.

Klucz do duchowości

Z kolei rekolekcjonista, ks. Bartosz Mrozek, sercanin, przybliżył zebranym temat: „Nowatorski konserwatysta, mądrość wychodzenia z zakrystii”. Podkreślając nietuzinkowość kapłana, ks. Mrozek zaznaczył: – Z jednej strony całkowicie oddany papieżowi, jego nauczaniu, przede wszystkim Leonowi XIII, ale z drugiej strony – pełen innowatorskich pomysłów, zapału, pracy, wielu talentów, wielu światów w nim. Tłumaczył też, co pozwoliło o. Leonowi wyjść z zakrystii do tych, którzy z Kościoła odeszli. Przekonywał, że sposób działania kapłana zawsze wynikał z troski o drugiego człowieka. Zaznaczył: – To, co w nim zachwyca, to na pewno otwartość na drugiego człowieka i podejmowanie wyzwań, o których inni by nawet nie pomyśleli. Jego zdolność do autorefleksji, troska o drugiego człowieka czy próba zmiany często skostniałego systemu mogą być motywacją dla nas, żebyśmy i my wychodzili z naszych zakrystii.

Na uwagę zasługuje także panel dyskusyjny. Rozpoczynając go, ks. Damian Płatek zachęcał, aby to były głosy na temat współczesnego duszpasterstwa. Wyjaśniał: – Chcemy naśladować o. Dehona, być może powielać jego konkretne formy działania, co też jest możliwe w dzisiejszym kontekście religijnym, kulturowym, społecznym, ale też chcemy zobaczyć o. Dehona jako klucz do naszej duchowości, do interpretowania świata oraz człowieka.

W wypowiedziach dyskutantów wybrzmiały zatroskanie o dzisiejszy Kościół, a także przekonanie, że wiara, rozmodlenie połączone z mądrą aktywnością duszpasterską mogą nam przynieść wiele dobra.

Zaproszenie

Ksiądz Sławomir Knopik poinformował, że rok jubileuszowy zgromadzenia, związany z 100. rocznicą śmierci o. Leona Dehona, zostanie zainaugurowany 7 grudnia w Krakowie, w sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach i będzie połączony z jubileuszem 25-lecia powstania Duszpasterstwa Talent.

– Chcemy uroczyście rozpocząć nasz rok jubileuszowy, który chcemy poświęcić wspominaniu o. Dehona – powiedział ksiądz prowincjał i zaznaczył: – Chcemy to tak przeżywać, aby fascynując się tym, co on zrobił, stworzyć przestrzeń, byśmy potrafili być jego duchowymi dziedzicami i synami w dzisiejszych czasach. Przekonywał, że do realizacji tej idei potrzebujemy siebie nawzajem: – Jesteśmy jedną wspólną rodziną sercańską. Mamy różne role w tej rodzinie. Nie możemy bez siebie stworzyć przestrzeni, w której pragniemy ofiarowywać wszystko, czym jesteśmy i co mamy, Najświętszemu Sercu Jezusa.

W ramach zakończenia konferencji jej uczestnicy spotkali się na Eucharystii w sanktuarium Matki Bożej Błogosławionego Macierzyństwa.