Pielgrzymka odbywała się od poniedziałku 23 czerwca do piątku 27 czerwca. – Najpiękniejszym momentem było spotkanie Ojca Świętego Leona XIV. Widać było na twarzy papieża ogromny spokój i radość. Był bardzo uśmiechnięty i widać, że ma pogodne usposobienie. Bardzo chciałem spotkać papieża Leona XIV i nie spodziewałem się, że będę miał okazję zobaczyć go z tak bliska – wspomina diakon Bartłomiej Sikora, pochodzący z parafii Opatrzności Bożej we Wrocławiu – Nowym Dworze.

Z otwartym umysłem i sercem

Jak podaje Stolica Apostolska, w pielgrzymce wzięło udział ok. 6 tys. alumnów z całego świata. – To bardzo ciekawe doświadczenie być w jednym miejscu z klerykami z różnych stron. Dla mnie jako diakona niezwykłe było uczestnictwo we Mszy św. pod przewodnictwem Ojca Świętego, gdy udzielał święceń prezbiteratu 31 diakonom pochodzącym m.in. z takich zakątków świata, jak: Indie, Sri Lanka, Rumunia, Afryka Środkowa, Ghana, Nigeria, Korea, Uganda czy Australia, a tych krajów było tak dużo, że nie jestem w stanie nawet ich wymienić – mówi diakon Bartek, dodając: – To było moje drugie spotkanie z papieżem. Wcześniej, gdy braliśmy udział w audiencji, bardzo zapadły mi w pamięci słowa, żebyśmy się uczyli słuchać – z otwartym umysłem i sercem – głosu kultury, wyzwań współczesności, takich jak sztuczna inteligencja czy media społecznościowe, a także wołania osób potrzebujących oraz młodych, którzy szukają sensu życia.

Świadectwo powołania

Pielgrzymka seminarzystów była tak skonstruowana, aby alumni mogli odwiedzić cztery bazyliki papieskie i przejść tam przez drzwi święte. Były to Bazylika św. Piotra, Bazylika św. Pawła za Murami, Bazylika Matki Bożej Śnieżnej i Bazylika św. Jana na Lateranie. – Pierwsze oficjalne spotkanie było w Bazylice św. Pawła za Murami. Po przywitaniu wspólnie odmówiliśmy Różaniec i wysłuchaliśmy koncertu Chóru Diecezji Rzymskiej z Orkiestrą „Fideles et amati” pod batutą ks. prał. Marco Frisiny, który także podzielił się z nami świadectwem swojego powołania i zrobił to wykorzystując muzykę – mówi dk. Sikora, dodając: – W kolejnym dniu naszej pielgrzymki przeszliśmy tzw. drogą jubileuszową. Dołączyliśmy do jednej z grup alumnów z Polski, a na czele niesiony był krzyż jubileuszowy. Z nami drogą tą podążał bp Grzegorz Suchodolski z diecezji siedleckiej. A później odbyła się wspomniana przeze mnie katecheza papieska.

Znaki nadziei w świecie

Na trasie pielgrzymki nie mogło zabraknąć modlitwy przy grobie papieża Franciszka. – W roku jubileuszowym w Rzymie jest bardzo dużo pielgrzymów. To widać w każdym miejscu. Idąc do grobu papieża Franciszka, idzie się w długiej kolejce i można się zatrzymać dosłownie na kilka sekund. Na szczęście obok znajdują się ławki i tam można było pomodlić się dłużej przy grobie papieża. To moment bardzo symboliczny dla mnie i okazja do dziękczynienia za jego pontyfikat – zaznacza diakon Bartek, wspominając także moment wejścia do Bazyliki św. Jana na Lateranie oraz Mszę św. pod przewodnictwem abp. Tadeusza Wojdy, przewodniczącego Episkopatu Polski. – Ta Eucharystia odbyła się w Bazylice Santa Maria in Aracoeli i wzięło w niej udział ok. 200 kleryków z Polski wraz z księżmi przełożonymi. W czasie homilii abp Wojda zachęcał nas, abyśmy się stawali znakami nadziei w świecie – wspomina diakon Bartłomiej Sikora. [„Niech czas tej pielgrzymki do źródeł nadziei będzie dla nas czasem stawiania pytań samemu Jezusowi, który mnie powołał (...) niech będzie czasem umacniania wiary, aby z tej wiary mogła płynąć żywa nadzieja” – przyp. red.] .