Odnowa w Duchu Świętym Diecezji Toruńskiej w ostatni weekend października zorganizowała rekolekcje w formie warsztatów na temat posługi modlitwą wstawienniczą. Jako miejsce wybrano Brodnickie Centrum Caritas. Warsztaty prowadziła s. Tomasza Potrzebowska, katarzynka, dyrektor biura Stowarzyszenia Krajowego Zespołu Koordynatorów Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym. W rekolekcjach uczestniczyło ok. 50 osób ze wspólnot z naszej diecezji.

Jak się modlić?

W czasie warsztatów s. Tomasza skupiła się na modlitwie połączonej z rozmową i rozeznaniem, która wymaga większej ilości czasu i odpowiednio dobranego miejsca. Jest to inna forma niż modlitwa w czasie różnego rodzaju spotkań otwartych i modlitwy o uzdrowienie czy modlitwa na odległość za kogoś nieobecnego.

W konferencjach s. Tomasza wyszła od rzeczy ogólnych, takich jak postawa osoby modlącej się czy wizja człowieka. Tę ostatnią zaczerpnęła od św. Teresy z Avila z jej „Twierdzy wewnętrznej”. Mówiła o złożoności ludzkiego życia i o tym, że modlitwa wstawiennicza ma pomóc w otwarciu wszystkich przestrzeni na działanie Ducha Świętego.

Życie wiarą

Druga konferencja rozpoczęła się od przypomnienia wartości Eucharystii jako modlitwy i uwielbienia, jako czasu przyjęcia Jezusa i zjednoczenia się z Nim oraz tego, że Eucharystia to posłanie na świat świadków Chrystusa, którzy weszli z Nim w relację.

Nasza modlitwa wstawiennicza to wejście w „rzekę” Kościoła, to zanurzenie się w działanie Ducha Świętego, który działa w nim już od ponad 2000 lat. Przypomniała o źródłach Odnowy w Duchu Świętym, m.in. o roli życia Słowem Bożym, o znaczeniu czytania, „wertowania” Biblii, która jest niezbędna do ewangelizacji i życia wiarą.

Moc przebaczenia

W nauczaniu s. Tomasza skupiła się na problemie przebaczenia, które jest konieczne do przyjęcia Bożego przebaczenia i pełnej współpracy z Duchem Świętym. Mówiła o konsekwencjach nieprzebaczenia zarówno innym, jak i samemu sobie. Obrazem tej konferencji było koło garncarza i przypomnienie fragmentu Jr 18, 6b: „Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela w moim ręku”.

Prelegentka mocny akcent kładła na to, że mamy być narzędziami w rękach Ducha Świętego, że nie możemy zasłaniać Jezusa ani Mu przeszkadzać w tym, czego On pragnie dokonać w osobie, za którą się modlimy. Wiele razy powracał motyw rękawiczki, którą mamy się stać, by ręka Boża mogła działać.

Ziemia święta

Siostra Tomasza mówiła także o praktyce modlitwy wstawienniczej, zarówno o jej konstrukcji, jak i o tym, na co w niej trzeba zwrócić uwagę. Duszę osoby omadlanej porównała do pięknego ogrodu, który, gdy wchodzimy do niego z posługą modlitwy wstawienniczej, powinniśmy uszanować i traktować z niesamowitą delikatnością. Nawet „zdjąć buty”, bo ogród, do którego wchodzimy, jest ziemią świętą.

O wartości tych warsztatów świadczyły świadectwa, które uczestnicy składali na koniec spotkania. Wartością dodaną każdych takich rekolekcji jest budowanie wzajemnych relacji między wspólnotami i ucieszenie się sobą.