Parafia Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Lublinie, erygowana 9 listopada 1995 r., świętowała 30-lecie istnienia dokładnie w rocznicę powstania. Uroczystej Mszy św. z muzyczną oprawą przygotowaną przez orkiestrę dętą z Niedrzwicy Kościelnej przewodniczył abp Stanisław Budzik. Przy ołtarzu ze wzruszeniem stanął proboszcz ks. Adam Wełna, budowniczy kościoła i wspólnoty serc na lubelskim Czechowie, związany z parafią przy ul. Milenijnej od początku jej istnienia. – Dziękujemy Bogu za 30 lat naszej parafii i 30 lat obecności z nami proboszcza, który wytrwale zabiega o godne wzrastanie w wierze każdego z nas. Jego organizacyjne i gospodarskie umiejętności zaowocowały wybudowaniem pięknego kościoła, a jego wielka duszpasterska troska o powierzony lud Boży tworzy piękną wspólnotę serc – powiedzieli z wdzięcznością parafianie.

Jubileuszowe uwielbienie

Stając przed wspólnotą, z którą od trzech dekad ks. Adam Wełna dzieli dole i niedole, radości i smutki, słowami hymnu Magnificat proboszcz wyraził wdzięczność Bogu za miniony czas. – W roku jubileuszowym, jako pielgrzymi nadziei przychodzimy, aby Boga uwielbiać za wielkie rzeczy, które dokonały się w życiu naszej parafii – powiedział. – Uwielbiamy Cię za znak naszego zbawienia, jakim jest krzyż, który został postawiony na tym miejscu 17 lipca 1995 r.; za architektów, projektantów i osoby zaangażowane w budowę naszej świątyni przez modlitwę, ofiarny grosz i bezinteresowną pracę. Uwielbiamy Cię za wszystkie Eucharystie, sprawowane tu od 10 września 1995 r., najpierw w skromnej szopce, potem w części garażowej, a ostatecznie w miejscu świętym, jakim jest kościół, konsekrowany 16 maja 2005 r. Uwielbiamy Cię za sakramenty, środki naszego uświęcenia na drodze pielgrzymowania przez doczesność ku wieczności, wzmacniające naszą wiarę, nadzieję i miłość. Uwielbiamy Cię, Boże, wraz Maryją, za wszystkie codzienne Różańce i za nieustanną nowennę do naszej Patronki; za Ojca Świętego, biskupów i kapłanów, szczególnie tych, którzy tu pracowali i stąd pochodzą – wyliczał ks. Adam Wełna, wypowiadając ze wzruszeniem kolejne wiersze parafialnego hymnu wdzięczności. Proboszcz wraz z parafianami poprosili abp. Stanisława Budzika i zgromadzonych o modlitwę, by ich wspólnota wiernie kroczyła za Jezusem drogą prawdy, a Maryja była dla nich nieustannie nauczycielką pełnienia woli Bożej w codziennym życiu. Wracając myślami do srebrnego jubileuszu parafii, który był obchodzony w czasie pandemii, ks. Adam Wełna wyraził wdzięczność, że obecnie wszyscy mogą wspólnie modlić się i manifestować wielką radość serc.

Żywe kamienie

W jubileuszowej homilii abp Stanisław Budzik nawiązał najpierw do przypadającego w tym dniu święta rocznicy poświęcenia bazyliki laterańskiej, w którym proklamowana jest Ewangelia o przegonieniu przez Jezusa kupców ze Świątyni Jerozolimskiej. Stojąc przy ołtarzu pięknego współczesnego kościoła, zbudowanego wiarą i pracą mieszkańców Czechowa, metropolita wezwał do wielkiej troski o świątynię serc. – Niech nic nie krępuje naszych rąk i naszych serc; nie dajmy nikomu zniszczyć Bożej świątyni w nas. Nie pozwólmy, aby wdarł się do niej zgiełk i handel tego świata. Nie wystawiajmy na próbę cierpliwości naszego Pana i nie poddawajmy się zwątpieniu nawet w najtrudniejszym czasie. Przecież „Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła”; On jest naszą ucieczką i siłą, najpewniejszą pomocą w trudnościach. Z Nim nie boimy się, choćby zatrzęsła się ziemia – powiedział pasterz. Odnosząc się do 30-lecia istnienia parafii, zwrócił uwagę, że to czas budowy świątyni i upiększania jej, ale przede wszystkim „czas budowy Kościoła z żywych kamieni serc, których spoiwem jest wiara i miłość”. – Jako wspólnota jesteście wpatrzeni w Najświętszą Maryję Pannę, Matkę Nieustającej Pomocy. Ona wciąż prowadzi nas do Chrystusa; Ona uczy nas pełnić wolę Ojca; Ona nas otwiera na dary Ducha Świętego i dojrzewanie w nas jego owoców – powiedział abp Budzik, polecając wspólnotę nieustannej opiece Maryi.

Dobry pasterz

Zwracając się do proboszcza, metropolita z wdzięcznością wskazał na 30-letnią posługę ks. Adama Wełny w parafii. – Od początku stoisz na czele wspólnoty i masz istotny udział we wszystkim, co się tutaj dokonało w sensie duchowym i materialnym. Niezmordowanie głosisz Słowo Boże, aby się stało światłem na drogach; sprawujesz sakramenty, które są akweduktami Bożej łaski i przestrzenią spotkania z Jezusem Chrystusem w najważniejszych chwilach życia; jak dobry pasterz prowadzisz lud po drogach zbawienia i wskazujesz na wartości, na których warto oprzeć życie i nadzieję; zabiegasz o dobro duchowe i materialne tej parafii – wyliczał. Ksiądz arcybiskup wyraził nadzieję, że parafianie nadal będą wspierać proboszcza w tym, co będzie zamierzał dla wspólnego dobra. – Bóg zapłać tym, którzy włączali się aktywnie w życie wspólnoty i którzy nadal to czynią, szczególnie tym, którzy troszczą się o wychowanie dzieci i młodzieży będących przyszłością Kościoła i Ojczyzny, jak i o Boży dom, o pogłębienie wiary, umacnianie nadziei i o świadectwo miłości. Takie zadanie stawiają nam dzisiejsze rocznice: 30-lecie parafii i proboszcza oraz 20-lecie konsekracji kościoła – powiedział abp Budzik. Jubileuszowej wspólnocie życzył, by ich świątynię wciąż wypełniała moc modlitwy żywego Kościoła, przekonanego o nieustannej obecności Boga.

Utrwalone piękno

Z okazji jubileuszu zostały przygotowane trzy filmy, dostępne na stronie internetowej parafii. Utrwalone są na nich wyjątkowe chwile z początków historii, świadectwo wiary, wysiłku i jedności, które zbudowały żywą wspólnotę serc. Są nimi poświęcenie placu i fundamentów pod budowę nowej świątyni przez abp. Bolesława Pylaka w kwietniu 1997 r., wmurowanie kamienia węgielnego przez abp. Józefa Życińskiego we wrześniu 1997 r. oraz pierwsza Pasterka w nowym kościele w grudniu 1999 r.

Historia parafii przy ul. Milenijnej zaczęła się w lipcu 1995 r., kiedy na placu budowy postawiono krzyż i sprawowano pierwszą Mszę świętą. Od tego czasu trwa nieustannie, przez oficjalne erygowanie parafii, budowę kościoła i wspólnoty serc. Świątynia, wpisana w pejzaż Czechowa, została zaprojektowana przez architekta Stanisława Machnika. Znajduje się w niej wyjątkowa rzeźba Chrystusa z rozprostowanymi ramionami, umieszczona w centralnym miejscu w prezbiterium na tle Drzewa Życia, w które wpisane jest tabernakulum przypominające bochen chleba. Spójna koncepcja wnętrza jest dziełem lubelskiego artysty plastyka Andrzeja Antoniego Widelskiego. Świątynię wypełniają ołtarze boczne Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Miłosierdzia Bożego, św. Józefa i św. Jana Pawła II oraz wyjątkowe stacje Drogi Krzyżowej, kończącej się nie złożeniem do grobu, ale zmartwychwstaniem Chrystusa.

Więcej o parafii na www.mbnplublin.pl