Szukałem miejsca na śniadanie jutro rano... a wy się zjawiliście z kolacją!” – powiedział Rosario dwojgu studentom rozdającym koce i ciepłe posiłki na dworcu Termini – Annie i Paolowi, podnosząc wzrok znad książeczki, którą uważnie czytał. Rosario z radością przyjął propozycję wypicia gorącej herbaty i pogawędki w chłodny rzymski wieczór. Wyjaśnił młodym wolontariuszom ze Wspólnoty Sant’Egidio, że przybył do Rzymu kilka dni wcześniej z Sycylii bez większych pieniędzy, w poszukiwaniu pracy kelnera w barze lub restauracji.

Miał ze sobą jedynie plecak i niewielką książeczkę, którą trzymał w dłoni i w której zaznaczył najważniejsze strony; odebrał ją zaledwie kilka godzin wcześniej w jadłodajni dla ubogich. Nie była to jakaś tam książka, ale przewodnik, który Wspólnota Sant’Egidio drukuje i rozprowadza bezpłatnie w tysiącach egzemplarzy od 1990 r. Nosi ona tytuł Gdzie zjeść, spać, umyć się i jest niezbędnym źródłem informacji dla osób w trudnej sytuacji materialnej. „Przewodnik Michelin dla ubogich”, jak go nazwano, zawiera cenne informacje na temat jadłodajni, schronisk, ośrodków poradnictwa i toalet publicznych, wskazówki dla najbardziej potrzebujących. Jest on co roku aktualizowany dzięki informacjom uzyskanym od wolontariuszy i pracowników socjalnych, a zwłaszcza od ubogich, dla których jest przeznaczony. Bo rzeczywiście oni sami podają nowe adresy, pod które można się udać po pomoc, a także dni i godziny otwarcia.