Przede wszystkim należy przezwyciężyć dziecinne odczytanie początku Księgi Rodzaju jako jakiegoś komiksu z nagą parą, wężem i jabłonką. W tym niedługim obrazowym opowiadaniu kryje się bowiem głębszy sens symboliczny. Poza tym nie wystarczy czytać go jako sprawozdania z dalekiej przeszłości, gdyż pośrednio wskazuje ono na naturę i losy wszystkich ludzi, nas też.

Pierwsi ludzie figurą wszystkich

Zacznijmy od tego, że imię Adam oznacza po hebrajsku człowieka w ogóle, rodzaj ludzki. W większości miejsc wyraz adam należy tłumaczyć jako „człowiek”. Z kolei imię Ewa pochodzi od łacińskiego Heva, a to – od hebrajskiego hawwa. Jest to imiesłów, który znaczy „żywiąca”, „żywicielka”, „dająca życie”. Pasuje to do każdej kobiety.

Wynika stąd, że imię Ewa słusznie jest często nadawane, i to nie tylko dlatego, że ładnie brzmi. Mamy też jego odmiany. Po grecku od starożytności tłumaczono je jako Zoe, czyli „życie”; po rosyjsku powstała z tego Zoja, po polsku mamy rzadkie imię Żywia.