Gdy myślę o lebiodzie, wracam do lat dzieciństwa, kiedy babcia bezskutecznie namawiała swoje wnuki do jej spróbowania. I żeby zmienić nastawienie, potrzebowałem wielu lat. Teraz chciałbym zachęcić do ponownego przyjrzenia się tej niezwykłej roślinie.

Naturalne pożywienie

Czerwiec to najbardziej sprzyjający czas na zebranie młodych pędów lebiody, zanim wytworzy kwiatostany. Najsmaczniejsze są te jeszcze niezgrubiałe. Ścinamy je i płuczemy, a następnie blanszujemy przez 5 min. Odsączamy i kroimy na drobno. Jest kilka sposobów ich wykorzystania. Możemy dodać je do zupy albo przygotować jak szpinak. Ja podsmażam je na gorącej patelni. Wpierw jednak na gorący tłuszcz wrzucam drobno pokrojoną cebulę, a kiedy lekko się zrumieni, dorzucam kawałki kiełbasy lub boczku. Następnie dodaję pokrojoną lebiodę i duszę wszystko pod przykryciem. Na koniec posypuję solą, pieprzem i mieszam; jak ktoś lubi, może posypać całość żółtym serem i przykryć jeszcze na chwilę, żeby się stopił. Nakładam na talerz i zjadam z apetytem.

Młodą lebiodę możemy także przechować na zimę. Jednym ze sposobów jest zamrażanie zblanszowanej lebiody, innym – suszenie. Tak zabezpieczona może być wykorzystywana zimą jako zamiennik świeżych warzyw.

Naturalne lekarstwo

Lebioda to przede wszystkim naturalne źródło witamin (A, C, witaminy z grupy B) i minerałów (żelazo, wapń, potas, magnez, fosfor i cynk). Jest również naturalnym źródłem białka i błonnika. Reguluje trawienie, wspomaga organizm, wspiera leczenie infekcji dróg oddechowych, przyspiesza gojenie ran, wykazuje właściwości przeciwrobacze, wspomaga leczenie kamicy nerkowej. Dzięki wysokiej zawartości chlorofilu wspiera oczyszczanie organizmu z toksyn. Stanowi naturalne wsparcie dla skóry, włosów i paznokci.

Po ususzeniu może być stosowana w formie naparów lub – sproszkowana – dosypywana do jogurtów, zup, sosów jako skoncentrowane źródło prozdrowotnych składników.?