W dobrych grach dla dzieci najciekawsze jest to, że nie wyglądają jak lekcja, a jednak uruchamiają dokładnie te same procesy, które budują sprawność myślenia: analizę, przewidywanie, porównywanie możliwości i wyciąganie wniosków. Tak jest w przypadku Take Off, Jaś i Małgosia (obie wydane przez Iuvi Games) oraz dnup (Wydawnictwo Rebel) – trzech tytułów bardzo różnych, ale zaskakująco spójnych w jednym: skłaniają do myślenia, zanim nastąpi pierwszy ruch.

Take Off działa jak porządny trening koncentracji i logiki, w którym wcielamy się w operatora wieży lotów. Tu nie wystarczą intuicja ani szybkie spojrzenie na planszę. Trzeba odczytać układ elementów z karty zadania, sprawdzić relacje między nimi i dopiero wtedy podjąć decyzję: ułożyć samoloty według wzoru. Wydaje się banalne – nic podobnego. Narastający poziom trudności sprawia, że przez długi czas gra się nie znudzi.

W grze Jaś i Małgosia naszym zadaniem jest wyprowadzenie dzieci z zaczarowanego ogrodu złej wiedźmy. By tego dokonać, przesuwamy elementy na planszy, ale musimy być czujni, bo zły ruch spowoduje zablokowanie drogi wyjścia. Dziecko musi więc przewidzieć skutki własnych decyzji. Każdy ruch staje się małym eksperymentem. To bardzo cenna forma nauki, bo rozwija myślenie przyczynowo-skutkowe, uczy cierpliwości i pokazuje, że pośpiech bywa złym doradcą. Jaś i Małgosia to logiczny plac zabaw dla dzieci od 5. roku życia.

Z kolei dnup to przykład gry karcianej, która ćwiczy elastyczność umysłu. Tu liczenie, planowanie i pamięć pracują razem, bo sytuacja na stole potrafi się zmienić szybciej, niż dziecko zdąży przywiązać się do jednego pomysłu. Trzeba obserwować, porządkować informacje i umieć przerzucić uwagę na nową strategię. To właśnie takie gry najskuteczniej budują kompetencje intelektualne: nie podają gotowca, tylko uczą, jak samodzielnie dojść do rozwiązania.

Te trzy tytuły mają wspólną zaletę, rzadką i bardzo cenną: nie udają nauki, a jednak naprawdę uczą. I robią to w sposób, który dziecko pamięta dłużej niż jedną rozgrywkę.