Na stole świątecznie nakrytym kładziemy Pismo Święte oraz opłatki i ustawiamy świecę (najlepiej Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom). Jedno miejsce przy stole pozostawiamy wolne jako znak pamięci o bliskich, którzy nie mogą razem z nami zasiąść do Wigilii. Wieczerzę wigilijną rozpoczynamy kolędą „Wśród nocnej ciszy” lub „Gdy się Chrystus rodzi”. Dzieci zapalają światełka na choince. Następnie ojciec lub matka rozpoczyna modlitwę:

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

I zapala świecę na stole, mówiąc:

Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają:

Bogu niech będą dzięki.

CZYTANIE EWANGELII (Łk 2,1-14)

Wstęp: Ponad dwa tysiące lat temu przyszedł na świat Jezus Chrystus,
Syn Boży, oczekiwany Zbawiciel.
Opowiada o tym Ewangelia św. Łukasza.

W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta,
żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie.
Pierwszy ten spis odbył się wówczas,
gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz.
Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać,
każdy do swego miasta.
Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei,
do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem,
ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać
z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania.
Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki
i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze
i trzymali straż nocną nad swoim stadem.
Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska
zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli.
Lecz anioł rzekł do nich: „Nie bójcie się!
Oto zwiastuję wam radość wielką,
która będzie udziałem całego narodu;
dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel,
którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was:
Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”.
I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich,
które wielbiły Boga słowami:
„Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie”.
Oto słowo Pańskie.

Po wysłuchaniu Ewangelii śpiewamy kolędę „Bóg się rodzi”.
RODZINNA MODLITWA
Ojciec lub matka odmawia prośby, wszyscy odpowiadają:
Wysłuchaj nas, Panie.
Boże, nasz Ojcze, w tej uroczystej godzinie wychwalamy Cię
i dziękujemy za noc, w której posłałeś nam swojego Syna
Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela.
1. Udziel naszej rodzinie daru miłości, zgody i pokoju.
Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.
2. Obdarz naszych sąsiadów, przyjaciół i znajomych pokojem tej nocy.
Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.
3. Wszystkich samotnych, chorych, biednych, głodnych pociesz
i umocnij Dobrą Nowiną tej świętej nocy.
Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.
4. Naszych zmarłych (wymienić imiona) obdarz szczęściem i światłem Twej chwały.
Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.
Wszyscy odmawiają „Ojcze nasz”.
Jezu, Maryjo, Józefie – Święta Rodzino z Nazaretu, opiekuj się naszą rodziną.
ŁAMANIE SIĘ OPŁATKIEM
Ojciec lub matka:
A teraz w duchu miłości i przebaczenia przełamiemy się opłatkiem – chlebem miłości.
Otwórzmy nasze serca na wzajemną miłość –
otwórzmy je na miłość przychodzącego ku nam Pana.
Niech On będzie zawsze z nami.
Ojciec z matką pierwsi, a potem ze wszystkimi dzielą się opłatkiem i wszyscy składają sobie życzenia, znajdując także słowa prośby o wybaczenie sobie uraz. Pod koniec wieczerzy śpiewamy kolędy, np. „Przybieżeli do Betlejem pasterze”, „Lulajże Jezuniu”, „Pójdźmy wszyscy do stajenki” i inne.
Dziękujemy Ci, Boże, nasz dobry Ojcze, za tę wspólną, rodzinną wieczerzę, za ten błogosławiony wieczór, dziękujemy za wzajemną miłość i przypomnienie nam, że Twój Syn stał się tamtej nocy naszym Bratem i Zbawicielem. Tobie chwała na wieki. Amen.