Fragmenty homilii biskupa Tomasza Paprockiego na rozpoczęcie pielgrzymki. Kościół św. Michała, 9 sierpnia 2003 r.
Człowiek z natury swojej jest homo viator (wędrowiec). Życie człowieka bowiem jest wędrówką, która trwa między granicznymi punktami - narodzinami i śmiercią, a sam człowiek to wędrowiec podejmujący trud dotarcia do celu. Dystans, jaki ma pokonać, to nie tylko droga fizyczna, ale także poszukiwanie wspólnoty z drugim człowiekiem i z Bogiem. Dlatego pielgrzymka staje się wspaniałą okazją, aby być symbolem prawdziwego życia chrześcijańskiego, gdyż jesteśmy jedynie przechodniami na tej ziemi. Pielgrzymka więc to czas łaski, przemiany i nawrócenia, czyli wejścia na prawidłową drogę życia.
Wraz z licznymi pielgrzymami, którzy wyruszyli w drogę lub wyruszają w tych dniach miesiąca sierpnia na Jasną Górę w Częstochowie, i wy, katolicy z Chicago, podejmujecie trud pielgrzymi, aby nieść ze sobą przez te dwa dni bagaż codzienności, trosk i radości życia do stóp Maryi, Matki wszystkich serc w tym pięknym sanktuarium Matki Bożej. Idziecie, aby dziękować, błagać, uwielbiać. Idziecie, aby się sprawdzić, by odprawić „rekolekcje w drodze”. Idziecie, aby dotknąć tej atmosfery, jaka niewątpliwie jest w pielgrzymowaniu, a którą to atmosferą w sposób pozytywny zaraziliście się w swoim rodzinnym kraju, w Polsce, lub uczestnicząc w poprzednich pielgrzymkach tutaj. Nie jest ważne czy ktoś z was podejmuje trud pielgrzymi po raz pierwszy czy po raz kolejny - każdy musi sobie uświadomić, czym jest pielgrzymka i po co na nią wyrusza. Pielgrzymka do sanktuarium powinna być zawsze ważnym wydarzeniem w życiu chrześcijanina, jako symbol indywidualnej wędrówki człowieka śladami Odkupiciela. Jest praktyką czynnej ascezy i pokuty za ludzkie słabości, wyraża nieustanną czujność człowieka wobec własnej ułomności i przygotowuje go wewnętrznie do przemiany serca. Przez czuwanie, post i modlitwę pielgrzym postępuje naprzód drogą chrześcijańskiej doskonałości.
Bez uświadomienia sobie tych prawd nie będzie owocnego przeżycia pielgrzymki - bo pielgrzymka to nie jest inny niż zazwyczaj sposób spędzenia weekendu. Pielgrzymka, gdy ma właściwe znaczenie jest podejmowana z motywów religijnych i połączona z uczestniczeniem w praktykach pobożnych, zarówno w czasie drogi, jak i w samym sanktuarium.
Wszyscy więc pielgrzymi winni mieć również należytą intencję ofiarowania swoich trudów pielgrzymowania. Hasłem tegorocznego pielgrzymowania jest zawołanie: „Królowo Różanca Świętego - wyproś nam pokój!”. Jest to odpowiedź na wezwanie Ojca Świętego Jana Pawła II, który ogłosił 25. rok swojej posługi na Stolicy Piotrowej - Rokiem Różańca Świętego. Biorąc udział w tegorocznej pielgrzymce, starajcie się tak przeżyć ten czas, aby każdy z was mógł na zakończenie powiedzieć jak Ojciec Święty: „Różaniec jest moją ulubioną modlitwą”. Przez modlitwę różańcową, odmawianą podczas pielgrzymki, wstąpmy do szkoły Maryi i kontemplujmy oblicze Chrystusa razem z Maryją. Na pielgrzymi szlak wyruszacie z Maryją, która jak napisano w Ewangelii, niesie Chrystusa w swoim łonie, pokonując trud drogi do swojej krewnej Elżbiety, aby On był oparciem i błogosławieństwem dla niej. I wy swój pielgrzymi trud, na wzór Maryi, wszystkie niedogodności ofiarujcie Bogu za Jej pośrednictwem, aby Ona pomogła zaprowadzić atmosferę Bożego pokoju w waszych sercach, aby pomogła ten pokój zanieść do waszych domów rodzinnych, miejsc pracy, środowisk w których żyjecie, aby Maryja wyprosiła łaskę pokoju dla tak niespokojnego w ostatnim czasie świata, nękanego wojnami i terroryzmem.
Siostry i Bracia, na co dzień dążycie do dobrobytu doczesnego, natomiast, wybierając się na pielgrzymkę, wybieracie drogę do dobrobytu wiecznego i do zbawienia. To jest przypomnienie, że wszyscy powinniśmy podejmować ową podróż wewnętrzną, której celem jest oderwanie nas od tego wszystkiego - w nas i wokół nas - co jest sprzeczne z prawem Bożym, abyśmy byli w stanie spotkać się w pełni z Chrystusem, wyznając naszą wiarę w Niego i otrzymując obfitość Jego łaski i miłosierdzia za pośrednictwem Jego i naszej Matki Maryi. Życzę wam więc wytrwałego i owocnego pielgrzymowania. Niech Bóg udzieli wam tej łaski!