Do tego ważnego dnia siostry przygotowywały się przez formację w postulacie i dwa lata w nowicjacie. W tej drodze towarzyszyły im swoją radą, modlitwą i niezwykłą posługą siostra mistrzyni Urszula Kwiatkowska i s. Agnes Rysz, socjuszka. Bezpośrednim przygotowaniem do złożenia pierwszych ślubów zakonnych były rekolekcje, które poprowadził ks. Grzegorz Ruchniewicz ze Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa.
Mszy św. w bazylice archikatedralnej Świętej Rodziny przewodniczył i homilię wygłosił abp Stanisław Nowak, metropolita częstochowski. Na uroczystości obecne były rodziny sióstr neoprofesek, licznie przybyłe siostry nazaretanki, przełożone domów zakonnych, z s. Janice Fulmer, przełożoną generalną, s. Marią Stachurską, przełożoną Prowincji Krakowskiej oraz s. Benigną Rygał, przełożoną Domu Nowicjatu. Licznie przybyli także kapłani, którzy celebrowali wspólnie z Księdzem Arcybiskupem Eucharystię. Komentarz obrzędów liturgicznych prowadził ks. prał. Grzegorz Ślęzak. Uroczystości towarzyszył śpiew chóru sióstr nazaretanek i asysta z Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej.
W homilii Dostojny Celebrans przypomniał prawdę, że to Bóg wybiera i poślubia człowieka. A pierwsze śluby zakonne to wyraz niezwykłej miłości sióstr do Boskiego Oblubieńca. „Śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa to śluby miłości ofiarnej” - podkreślił Kaznodzieja. Nawiązując do dzisiejszych czasów, Ksiądz Arcybiskup przypomniał, że człowiek potrzebuje świadectwa sióstr, ich miłości ofiarnej. Jakże trudno jest w dzisiejszym świecie składać i ofiarować śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Ślub ubóstwa to rezygnacja z rzeczy materialnych, za którymi - jak podkreślił Ksiądz Arcybiskup - dąży świat. Ślub czystości - to dar i ofiara złożona z własnej seksualności, gdy „świat pławi się i zatapia w nadmiernym seksualizmie”. Ślub posłuszeństwa - to ofiara z własnej woli, to ofiarowanie własnej wolności Chrystusowi, gdy „świat źle pojmuje swoją wolność i woła o samowolę”.
Po homilii nastąpił obrzęd złożenia ślubów. Każda z sióstr uroczyście ślubowała czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, a następnie złożyła podpis na tekście ślubowania. Siostry otrzymały z rąk Księdza Arcybiskupa zewnętrzne znaki złożonych ślubów: czarny welon - znak przynależności do Chrystusa Oblubieńca i ofiarowania z miłości własnego życia na służbę Kościołowi i drugiemu człowiekowi; krzyż z napisem Ecce Regnum Dei intra vos est (Oto Królestwo Boże jest pośród was) i Ecce Ancilla Domini, fiat mihi secundum verbum tuum (Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego) - znak wierności Chrystusowi; Konstytucję Zgromadzenia Prawo Miłości - prawo ich życia; świecę - znak Chrystusa, znak nowego życia.
Na zakończenie uroczystości, po Mszy św. siostry neoprofeski podziękowały Bogu przez ręce Maryi, podziękowały Dostojnemu Celebransowi, swoim rodzicom, rodzicom chrzestnym, rodzeństwu, kapłanom oraz siostrom nazaretankom.

Śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa złożyły:
s. M. Augustyna,
s. M. Beata,
s. M. Anita,
s. M. Paula,
s. Mariola,
s. M. Weronika,
s. M. Cecylia,
s. M. Stanisława,
s. M. Michaela,
s. M. Łucja,
s. M. Salomea,
s. M. Ancilla,
s. M. Paulina,
s. M. Tobiasza