„Sobór Watykański II skupił się na nowym spojrzeniu na Kościół. Dał odpowiedź na pytanie: «Kościele, co sądzisz sam o sobie?» Dwie konstytucje mówią o jego tożsamości: Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium i Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes. To właśnie z nich wyłania się nowy obraz Kościoła. W tej dziedzinie nastąpił prawdziwy przełom. Jego istotą jest zwrot od wertykalnego, sklerykalizowanego rozumienia Kościoła - do ujmowania go w kategoriach biblijnych. Jest to jeden nowy lud Boży, do którego należą zarówno papież, biskupi, księża, jak i wszyscy świeccy. Dalsze kręgi przynależności do niego obejmują także braci odłączonych różnych wyznań, inne religie i wreszcie wszystkich ludzi dobrej woli” - pisze ks. Mieczysław Nowak, wieloletni dyrektor Polskiej Grupy Promotorów Ruchu dla Lepszego Świata.
O. Riccardo Lombardi SJ - założyciel Ruchu dla Lepszego Świata (w 1952 r.), miał ogromny wpływ na myśl soborową. Już wiele lat przed Soborem uważał, że po spustoszeniach jakie spowodowała II wojna światowa, świat oczekuje ludzi wolnych i solidarnych w braterstwie powszechnym, a najważniejszym zadaniem czekającym ludzkość jest odbudowanie miłości. Świętość powinna ogarniać wszystkie dziedziny życia, a poprzez przeciwstawienie się światu pogrążonemu w kryzysie, budować lepszy los. O. Lombardi w 1948 r. przedstawił papieżowi Piusowi XII projekt reformy Kościoła. Sugerując potrzebę nowego Soboru Powszechnego chciał, aby Kościół nie zmieniając swej wiecznej istoty przebudził się i przeprowadził przemianę, która umożliwi mu podążanie w rytm historii. Zakładał, że odnowa powinna obejmować każdy poziom: światowy, narodowy, diecezjalny, parafialny. Marzył o organizowaniu życia wspólnego w braterstwie i wolności podtrzymywanej przez solidarność. Rozwój duchowości wspólnotowej wydawał mu się bardziej konieczny niż kiedykolwiek. Pragnął ruchu, który skupiałby różnych ludzi pracujących wspólnie nad odnową, przy jednoczesnym zachowywaniu swojego podstawowego powołania. Od 1961 r. o. Lombardi skoncentrował się na przygotowaniach do Soboru. Prowadził wykłady i konferencje dla biskupów i Ojców Soboru, których zachęcał do przygotowania animatorów w przyszłości realizujących postanowienia soborowe. Uważał, że Ruch dla Lepszego Świata powinien stać się zaczynem odnowy w sercu Kościoła i musi żyć z Soborem w głębokiej harmonii.
Ruch od wielu lat stara się promować wizję odnowy soborowej. Ponad 1000 parafii na świecie przystąpiło do realizacji programu Nowy Obraz Parafii, ok. 40 diecezji wprowadza Nowy Obraz Diecezji; także w Polsce wiele parafii realizuje program NOP-u. Następują pozytywne zmiany mentalności, wzrost życia religijnego, otwarcie na potrzeby współbraci. Biskupi polscy uznali, że „w realizacji wspólnotowego modelu parafii warto wykorzystać istniejące doświadczenia, m.in. projekty odnowy parafii wypracowane w środowiskach Ruchu dla Lepszego Świata”. Duże osiągnięcia w budowaniu parafii jako „wspólnoty wspólnot” ma parafia pw. św. Barbary w Łęcznej. Jej proboszcz, ks. Stanisław Zając został archidiecezjalnym animatorem programu posoborowej odnowy parafii.
W dniach 23-27 czerwca br. w Lubelskim Metropolitalnym Seminarium Duchownym odbyła się sesja nt. programu odnowy diecezjalnej. Uczestniczyli w niej świeccy i duchowni promotorzy Ruchu dla Lepszego Świata, a także zainteresowani tym tematem kapłani. Gościem sesji był ks. Gino Moro - dyrektor generalny Światowej Grupy Promotorów Ruchu. W ramach sesji w archikatedrze lubelskiej została odprawiona Msza św. koncelebrowana przez promotorów i sympatyków Ruchu. Eucharystii przewodniczył ks. Marian Wrona z Szówska (dyrektor Polskiej Grupy Promotorów).
Ks. Gino Moro, wspominając w homilii dzień 16 października 1978 r., kiedy nowo wybrany Papież Jan Paweł II mówił, że przybył z dalekiego kraju, powiedział, że „dla ludzi wierzących nie ma takiej odległości, która byłaby za daleka, ponieważ wszyscy są dla siebie bliscy”. Przyrównał uczestniczących w lubelskiej sesji do Jana Chrzciciela, sugerując, że poprzez odnowę Kościoła, tak jak on mogą przygotowywać drogę dla przychodzącego Chrystusa. Ks. Moro wyraził nadzieję, że obecna sesja jest punktem początkowym odnowy diecezji w Polsce. Zaznaczył, że praca teraz zapoczątkowana przyniesie owoce w przyszłości, w następnych pokoleniach. „Jesteśmy ludem, który jest zdolny budować nowy świat według planu, który jest bliski zamysłom Boga - powiedział - Jesteśmy w stanie budować świat, który będzie rodziną”. Ludzie będą się czuli odpowiedzialni za świat i wezwani do zadania, by Kościół stał się szkołą i domem Komunii. „Bardzo proszę o modlitwę - zakończył homilię ks. Gino - o światło Ducha Świętego po to, byśmy mogli, jako nowi uczniowie Jana Chrzciciela, przygotować drogi Kościoła w przyszłości”.