Niedzielny poranek Zmartwychwstania Pańskiego - dwaj Apostołowie biegną jak chłopcy, jak sportowcy w zawodach, spiesząc do grobu Pana. Orędzie wielkanocne przyniesione przez Marię Magdalenę tak ich zdynamizowało, że pobiegli do grobu. Być może przeczuwali intuicyjnie, że stało się coś wielkiego, może przypomniała im się zapowiedź Jezusa o Jego zmartwychwstaniu.

Bieg w języku biblijnym kojarzy się ze sportem, z zapasami na arenie. A w sporcie, w zapasach są ci, co biegną i ci, którzy tylko z boku się przyglądają, tzw. kibice. Apostołowie przeżyli dobrą nowinę Paschalną na pierwszy sposób - zaangażowani całym życiem w wielki dramat Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Wieść o zmartwychwstaniu zaktywizowała ich, wprowadziła w ruch, nadała jasny i zdecydowany kierunek ich życiu. To byli już inni ludzie. Miejsce bojaźni i strachu wypełnił zdecydowany czyn, dynamizm, zaangażowanie, które odtąd przejawiać się będzie w odważnym dawaniu świadectwa. Będzie ono niejako ich rehabilitacją.

W zawodach sportowych uczestniczą także kibice. Na czym polega przeżywanie ich na wzór kibica? Kibic nie angażuje się w bieg czy zapasy. On tylko przygląda się z boku, może z emocją, sympatią, ale bez czynnego zaangażowania. I Wielkanoc można także przeżyć na wzór kibica, tzn. tylko się przyglądać Zmartwychwstaniu Pana i dobrej nowinie Paschalnej. Można to czynić nawet z sympatią, ale bez czynnego włączenia się w ten wielki bieg, w tę wielką przygodę, jaka rozpoczęła się wraz ze Zmartwychwstaniem Chrystusa. "Wielkanocny" kibic ma coś w sobie z wiary, ale jest to wiara słaba, tradycyjna, która nie nadaje życiu jednego, zdecydowanego kierunku. Niekiedy kibice to byli sportowcy, to ludzie kiedyś bardzo zaangażowani w wierze, ale ostygli. Z dawnej wiary zostały im tylko strzępy "tradycji i folkloru". Przeżywanie Wielkanocy ogranicza się u nich do odwiedzenia grobu Pańskiego, pójściu ze święconką do kościoła czy udziału w Rezurekcji. Na pewno nie są oni ludźmi złymi. Interesują się Chrystusem i Kościołem, ale mają za słabą wiarę, stąd nie stać ich na odważne świadectwo chrześcijanina, by chociażby przystąpić w tym czasie do spowiedzi i Komunii św.

W Święta Wielkanocne w naszych kościołach jest dużo kibiców, chrześcijan "na emeryturze". Ale takie uczestniczenie w tajemnicy Paschalnej na wzór kibica nie owocuje w życiu. Niemniej powinniśmy się cieszyć i z ich obecności, i prosić Boga, by dopomógł im swoją łaską dołączyć do "naszego biegu".