Było to we wtorek 22 lipca 1987 r. Biskup pomocniczy diecezji łomżyńskiej Edward Eugeniusz Samsel dostąpił niezwykłego wyróżnienia. Stał się pierwszym biskupem katolickim, który od czasu Reformacji odprawił Mszę św. w anglikańskim Opactwie Westminsterskim przy grobie swego patrona, św. Edwarda, króla i wyznawcy, fundatora Westminster Abbey.
Było to spełnieniem jego osobistego pragnienia pielgrzymki do grobu swego świętego Patrona, a także wynikiem uprzejmości i starań wielu osób. Do najbardziej zasłużonych należy ks. Denis Hall, były proboszcz parafii pw. św. Józefa w Leyton, który był wcześniej parę razy w Polsce i spotykał się uprzednio z bp. E. Samselem. On to zwrócił się do ówczesnego arcybiskupa westminsterskiego - kard. Basila Hume’a z prośbą o poparcie prośby bp. E. Samsela do Dziekana Opactwa Westminsterskigo o pozwolenie odbycia pielgrzymki do grobu swego Patrona. Kard. B. Hume poparł prośbę swoim autorytetem i została ona przyjęta przez wielebnego Dziekana Opactwa Westminsteru, z tym nawet przywilejem, że umożliwiono bp. E. Samselowi i gronu księży polskich, z nieżyjącym już dziś rektorem Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii ks. Karolem Zielińskim, na odprawienie Mszy św. W koncelebrze wziął udział również dzisiejszy biskup Kopenhagi Czesław Kozon, a także ks. Zdzisław Golan z Łomży oraz paru księży angielskich z ks. D. Hall’em. Msza św. została odprawiona w pobliżu sarkofagu św. Edwarda, króla i wyznawcy.
Ta Msza św. sprawowana w językach: łacińskim, polskim i angielskim, wraz ze śpiewami gregoriańskimi: Kyrie, Credo i Pater Noster odbyła się bezpośrednio po wieczornych modlitwach anglikanów, podczas których, trzeba to także podkreślić, modlono się za bp. E. Samsela oraz jego gości duchownych i świeckich.
Prezbiterium na czas sprawowania Mszy św. zostało wyłączone z trasy turystycznej zwiedzających Opactwo Westminsterskie. Uroczysta Msza św. koncelebrowana przez ok. 12 księży w obecności niewiele większej grupy osób świeckich miała nastrój wielkiego Misterium, jakim jest w swej istocie, podkreślonego jeszcze przez fakt, że odbyła się w kościele pamiętającym czasy przedreformacyjne, tj. sprzed 400 lat, kiedy te same śpiewy gregoriańskie biły o sklepienie świątyni wzniesionej przez św. Edwarda i jego następców.
Bp Edward Samsel wzruszony wymową miejsca i chwili, w krótkiej homilii podziękował Bogu i ludziom o otwartych sercach za umożliwienie mu zrealizowania swego wieloletniego pragnienia odbycia pielgrzymki do Westminster Abbey, do grobu swego patrona św. Edwarda, króla i wyznawcy. Wszystkich zaś obecnych zaprosił do włączenia się do modlitwy o jedność chrześcijan, którą takie wydarzenie jak to zdaje się przybliżać wielkimi krokami.
Z wielkim przejęciem grono świeckich asystowało w tym historycznym wydarzeniu, przyjmując Komunię św. z rąk Księdza Biskupa, ciesząc się również z tego, że dane im było wziąć udział w tej pierwszej Mszy św. w Opactwie Westminsterskim od czasów Reformacji i modląc się słowami Pana Jezusa „...aby wszyscy byli jedno...”.

Tekst w oparciu o artykuł Z. E. Wałaszewskiego, za zgodą autora, byłego rektora Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie, uczestnika Mszy św. w Westminster Abbey, opublikowanego w „Gazecie Niedzielnej” w Londynie w sierpniu 1987 r.