Opatrzność sprawiła to, że są ludzie, których cechy można wskazać jako wzór do naśladowania. Z wielkim szacunkiem i pokorą pragnę wspomnieć o pewnym zacnym i szlachetnym kapłanie. Jest nim niedawno zmarły ks. kan. Franciszek Gal. Miałem zaszczyt i przyjemność współpracować z tym Kapłanem. Był to człowiek skromny, mądry, inteligentny i przedsiębiorczy, z duszą organizatora i budowniczego świątyni.
Ks. Franciszek Gal był wikarym w Gostyninie. 9 listopada 1974 r. został proboszczem parafii Mochowo. Tu zastał drewniany kościół w kompletnej ruinie, rozpoczął więc kompleksowy remont zaniedbanej świątyni. W panującym wówczas ustroju komunistycznym było to sprawą trudną, nie zrażało to jednak Księdza Franciszka. Dzięki jego znajomościom w Nadleśnictwie w Gostyninie udało się kupić drzewo, przygotować odpowiednie elementy i deski i dostarczyć do kościoła w Mochowie. Miałem to szczęście, że wraz z Janem Grochowalskim z Płocka i z ks. Franciszkiem starałem się o załatwienie nieodpłatnie drewna na remont.
Ks. Franciszek Gal był zapobiegliwym gospodarzem w swej parafii. Zakupił jeden z dzwonów parafialnych, który zastąpił dzwon wadliwy. Dbał również o kościół w sanktuarium maryjnym w Żurawinie. Utrzymywał bardzo dobre stosunki z konfratrami z sąsiednich parafii (Ligowo, Tłuchowo, Bożewo, Kurowo).
Ks. Franciszek wywodził się z archidiecezji krakowskiej. Urodził się 25 marca 1929 r., święcenia kapłańskie otrzymał 24 czerwca 1956 r. Pracował jako proboszcz w Mochowie do 30 kwietnia 1980 r. Ówczesny ordynariusz płocki bp Bogdan Sikorski swym dekretem skierował ks. Franciszka Gala do pracy w parafii Glinojeck, gdzie jako nowy proboszcz zbudował nowy piękny kościół. Natomiast do parafii Mochowo przyszedł nowy energiczny proboszcz ks. Kazimierz Kaczorowski, który ukończył prace przy kościele.
Tacy Kapłani to prawdziwy skarb - nigdy nie można o nich zapomnieć. Ks. Franciszek Gal zmarł 19 czerwca 2003 r. przeżywszy 74 lata. Uroczystościom pogrzebowym, które odbyły się 21 czerwca w Glinojecku, przewodniczył bp Stanisław Wielgus.