Do października w Muzeum Narodowym (sale na parterze) potrwa wystawa prac Karola Hillera (1891-1939) - artysty stosunkowo mało znanego szerszej publiczności, choć zaliczanego do wybitnych kreatorów awangardy okresu międzywojennego.
Związany z Łodzią i z tamtejszą szkołą oraz artystyczną bohemą, zawsze sprawiał kłopoty, nie pozwalając się ująć w ramy, ani w ścisłe kryteria. Mistyk czy lewicowiec? Realista, abstrakcjonista, surrealista czy konstruktywista?
„Kreujący galaktyki”, „rewoltujący materię”, w zasadzie krótko działał na niwie artystycznej, bo nieco ponad 20 lat. Był to jednak czas bardzo intensywnej pracy twórczej, pełnej inwencji i nowych pomysłów. Uczestnicząc w licznych wystawach zbiorowych, dopiero przed wojną, u kresu swego tragicznie zakończonego życia, doczekał się dużej indywidualnej wystawy, przygotowanej w 1938 r. przez Muzeum Sztuki w Łodzi, pokazanej także w Warszawie. Z tej dużej wystawy po holokauście ocalało zaledwie 11 dużych dzieł. Kolejna wystawa prac Karola Hillera miała miejsce w 1967 r. Trzecią przygotowano na 111-lecie urodzin artysty. Z tej okazji Muzeum Sztuki w Łodzi stworzyło obszerną ekspozycję, dostatecznie wyczerpującą temat prezentacji twórczości Hillera, ukazująca go jako artystę mającego decydujący wpływ na kształt polskiej awangardy.
Autorzy goszczącej od drugiej połowy sierpnia w Kielcach wystawy mają nadzieję, że zainspiruje ona specjalistów do większego zainteresowania się twórczością Hillera, oraz że będzie prawdziwym odkryciem dla kieleckiej publiczności.