Pielgrzymują Polacy do Kany.
Ale nie do tej w Galilei,
ale do naszej, do polskiej Kany na Jasną Górę.
Idą tam, by kontemplować Jasnogórską Ikonę.
I idą do komnaty swojej Królowej i Matki.
I wpatrują się w Jej oblicze.
A Ona patrzy w ich polskie serca i mówi do swojego Syna:
„Wina nie mają,
potrzebny im deszcz,
potrzebne im siły do walki z przeciwnościami,
potrzebne im to, potrzebne im tamto”.
A Chrystus na Jej dłoni mówi:
„Czy to moja lub twoja sprawa, Niewiasto”.
Maryja nadal patrzy w polskie serca,
wskazuje swoją dłonią na Syna i mówi:
„Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”.
„Napełnijcie stągwie wodą,
Napełnijcie wasze serca światłem Ewangelii”
i błogosławi Chrystus Polakom.
Oto Ikona Jasnogórska - Ikona Kany - polskiej Kany.
To na Nią na początku, gdy zamieszkała na naszej
ziemi, husycka ręka podniosła miecz, by pociąć Jej lico,
to do Niej szli królowie, począwszy od Władysława Jagiełły
spytać się, czy mogą panować w Jej Królestwie.
Tylko jeden nie poszedł i się nie zapytał
i rozerwali Polskę na trzy części jej sąsiedzi.
To do Niej przybył car Mikołaj, by ucałować Jej Ikonę,
to Ona roztrzaskała stalówkę pióra,
gdy wpisywał się do pamiątkowej księgi Hans Frank,
to Ona była Świadkiem konklawe
Jana XXIII, Pawła VI, Jan Pawła I i Jana Pawła II.
W Jej oblicze wpatrywał się błogosławiony Jan XXIII, kiedy umierał,
to do Niej chciał przybyć Paweł VI, by złożyć u Jej stóp złotą różę,
to od Niej pojechał na swoje konklawe Jan Paweł II,
to Ona czuwała nad obradami Soboru Watykańskiego II,
to Jej wizerunek otrzymali Ojcowie soborowi,
to o Niej wróg powiedział, że Polska nie upadnie, dopóki jest Ta
z Jasnej Góry, to Ją aresztowano, gdy przechadzała się
polskimi dróżkami, wioskami i miastami,
to Jej nie dali rady ci, którzy dawali radę wszystkiemu.
Przychodzą do Niej i dziś Polacy i mówią:
„Wina nie mamy,
potrzebny nam deszcz,
potrzebne nam siły do walki z przeciwnościami,
potrzebne nam to, potrzebne nam tamto”.
A Ona patrzy w nasze serca
wskazuje swoją dłonią na Syna i mówi:
„Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”.

„Moje zamyślenia jasnogórskie”