Praca z dzieckiem przedszkolnym zakłada jego znajomość. Płynie ona z dwóch źródeł: z dzieł naukowych i dodatkowych kontaktów z dziećmi. Jednak świat dziecka, mimo dociekań, jest dużą tajemnicą. Dziecko bowiem nie jest zdolne do introspekcji. Zaś obserwacje dziecka dotyczą jego słów, ruchów i zachowań, które niedostatecznie wyjaśniają życie duchowe. Należy zdawać sobie sprawę głównie z dwóch prawd: 1. Dziecko jest inne niż dorosły człowiek; 2. Każde dziecko jest inne. Znajomość dziecka pozwoli mądrze zaplanować pracę wychowawczą, konsekwentnie ją realizować oraz krytycznie oceniać.
Ogólne zadania katechezy można określić słowem „wychowanie”. Pierwszorzędnym zdaniem katechizacji dzieci przedszkolnych jest pomoc rodzicom w wychowaniu religijnym dzieci. W pracy katechetycznej należy skierować uczucia dziecka do Boga, do Kościoła, do wszystkiego, co piękne i szlachetne. Dziecko częściej niż dorosły człowiek przeżywa zachwyt i radość. Uczucia dziecka są bardzo silne. Należy więc starać się, by ukochało Boga i dziękowało Mu, by czuło się dobrze w społeczności Kościoła, by cieszyło się dobrymi uczynkami, chwaliło Boga.
a) Przekazywać i utrwalać pewne pojęcia religijne.
Katecheza winna dać dziecku pierwsze pojęcia religijne; niejednokrotnie należy taktownie poprawić nieprawidłowe pojęcia wyniesione z domu. Obok nich należy wypracować u dziecka właściwe postawy i nawyki, będące fundamentem dobrego charakteru. Chodzi o takie cechy, jak: posłuszeństwo, porządek, uprzejmość dzielenia się z innymi, pomaganie, prawidłowa postawa ciała wyrażająca szacunek przy modlitwie i w Kościele itp.
b) Nauczyć się modlić.
Im większy będzie uczuciowy związek z Bogiem, tym naturalniejsza stanie się rozmowa z Bogiem. Najpierw dziecko dziękuje za wszystko najlepszemu Ojcu w niebie. Posługuje się ustalonymi prostymi tekstami, a następnie uczy formułować własne modlitwy dziękczynne. Następnie dziecko uczy się Boga przepraszać. Początkowo czyni to własnymi słowami, które niekiedy należy zastąpić aktami pokutnymi stosowanymi w liturgii. Przy rozmaitych okazjach dziecko zanosi też od Boga prośby.
c) Formy katechizacji dzieci przedszkolnych.
Katechizacja obejmuje właściwą katechezę, pracę z rodzicami, Mszę św. i nabożeństwa, uroczystości. Do cech charakterystycznych dobrej katechezy zalicza się: czas trwania ok. 50 min (z zabawą lub ze słowem do rodziców do 45 min); podjęcie jednego tematu; zajęcia utrwalające treść katechezy: rozmowa, opowiadanie, opis obrazka, modlitwa, wiersze i pieśni, inscenizacja, rysunek i praca ręczna, pomoc katechetyczna i ruch (J. Krajdocha, Zadania i formy katechizacji dzieci przedszkolnych, Katecheta 17:1975, nr 5, s. 219-222).
Dziecko w wieku przedszkolnym jest bardzo czułym „Instrumentem”, dlatego tak ważne jest, jak będzie prowadzone przez pierwsze lata swojego życia. Dość łatwo rozróżnia dobro od zła, zatem należy mu wpoić szacunek dla pierwszego. Konieczne jest też wyjaśnienie, że grzech jest złem, za które trzeba wynagrodzić i zadośćuczynić Panu Bogu i ludziom. Należy w związku z tym wykazać możliwości zadośćuczynienia. Ta wiedza pozostaje nierzadko na całe życie.