"A gdy spożyli śniadanie, rzekł Jezus do Szymona Piotra: ´Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?´ Odpowiedział Mu: ´Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham´. Rzekł do niego: ´Paś baranki moje!´ I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: ´Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?´ Odparł Mu: ´Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham´. Rzekł do niego: ´Paś owce moje!´ Powiedział mu po raz trzeci: ´Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?´ Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: ´Czy kochasz Mnie?´ I rzekł do Niego: ´Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham´. Rzekł do niego Jezus: ´Paś owce moje!´" (J 21, 15-17).

Wyjątkowy charakter ma rozmowa Jezusa Zmartwychwstałego z Szymonem Piotrem. Jest to dialog najgłębszej modlitwy kontemplacyjnej. Jezus zna doskonale serce Apostoła. W tym sercu pozostała jeszcze pamięć po trzykrotnym zaparciu się. Mimo wyrażonego żalu serce Piotra pozostawało niespokojne. Rana zaparcia się kochanej osoby boli i to bardzo. Być może dlatego Piotr, aby nie myśleć o tym, co się wydarzyło, rzucił się w rygor rybackiej pracy, jak notuje wcześniej Ewangelista Jan: "Szymon Piotr powiedział (...): ´Idę łowić ryby´. Odpowiedzieli mu: ´Idziemy i my z tobą´".

Jezus, widząc żal Piotra, potwierdzony łzami, przebaczył mu całkowicie jeszcze przed swoim ukrzyżowaniem. Postrzegając jednak wyrzuty sumienia, pragnie uspokoić Apostoła, wyznając mu swoją miłość. Bóg wychodząc z inicjatywą do człowieka zawsze wyraża swój stosunek do niego, nacechowany miłosierdziem. Jezus Chrystus jest tak hojny, że się nie da wyprzedzić w obdarowywaniu.

W tym wypadku miłość Zmartwychwstałego wyrażona jest w subtelny sposób. Jezus czyni to z niezwykłą delikatnością przez zadanie pytania. Pytanie to pada jednak w najgłębsze pokłady serca Apostoła. Trzykrotne pytanie ma uzmysłowić Piotrowi, że Jezusowi na nim bardzo zależy, mimo jego wcześniejszego upadku. Pytając w ten sposób, Odkupiciel jakby pieczętuje swoją miłość.

Piotr w szczerości ducha, z pewnego rodzaju zawstydzeniem, wyraża miłość Jezusowi. Po swoim wyznaniu otrzymuje od Zmartwychwstałego nowy dar miłości. Otóż, Pan powierza mu swój Kościół. Władza Piotra wnika z dialogu miłości i do miłości Boga powinna innych prowadzić.

W naszych codziennych modlitewnych relacjach z Jezusem jest podobnie. Już samo natchnienie do modlitwy jest znakiem miłości Boga do nas. Wielokrotnie w ciągu dnia Bóg nas pyta: "Czy miłujesz Mnie?". Jest to zawsze pytanie miłości i prowadzi do modlitwy serca - ewangelicznej kontemplacji Jezusa Zmartwychwstałego.

Czy słyszymy to pytanie? Nasze niedoskonałości i zło tego świata, dotykające ludzkiego serca, zagłuszają subtelny głos Pana. Trzeba otwarcia serca i nastawienia modlitewnego do wsłuchiwanie się w to, co Jezus mówi, by następnie w Duchu Świętym udzielić szczerej i jednoznacznej odpowiedzi.

Nie bójmy się odpowiadać miłością na objawiającą się każdego dnia miłość Zwycięskiego Boga i jednocześnie, po ludzku najwrażliwszego, naszego Brata i Odkupiciela - Jezusa.