Oto rozpoczyna się Adwent (adventus z łac. znaczy przyjście) - czas oczekiwania na przyjście Zbawiciela w wymiarze historii i dziejów ludzkości; okres roku liturgicznego poprzedzający Boże Narodzenie, który rozpoczyna się pierwszą niedzielą Adwentu, a kończy w wigilię Bożego Narodzenia. Adwent jest radosnym wyczekiwaniem na coroczną pamiątkę narodzenia Bożej Dzieciny w noc wigilijną. Jest też oczekiwaniem na Zbawiciela, który ma przyjść w majestacie chwały, aby ostatecznie osądzić nasze czyny. W okresie Adwentu oczekujemy na Jezusa w naszych duszach i sercach, który przychodzi w łasce uzdrowienia dokonującej się w konfesjonale. Wczesnym rankiem spieszymy się na Msze św. roratnie, przyjmujemy Jezusa do swoich serc. Planujemy, zaczynamy myśleć o porządkowaniu swoich mieszkań, o upominkach, które w tym roku przygotujemy dla najbliższych, o tym, kogo w tym roku zaprosimy na wigilię. Oczekiwanie na maleńkiego Jezusa rodzi w nas ogromną radość, która dodaje nam siły, napełnia energią, moblilizuje do poprawy, wewnętrznej duchowej przemiany, być może szczęśliwego zakończenia sporów, zamknięcia spraw nierozwiązanych. Wyzwala w nas też chęć do przeprowadzenia wielkich domowych porządków, które jednak nie powinny przysłonić nam istoty Adwentu. Adwent jest nie tyle czasem pokuty, co okresem pobożnego, radosnego oczekiwania na cud narodzenia z Maryi Dziewicy, która poczęła z Ducha Świętego, i ten fakt powinien stymulować nasze decyzje i działania.