W homilii biskup Marczak podkreślił, że jest to wyjątkowy dzień, bo Jezus opuszcza świątynię i idzie z nami tymi ulicami, którymi na co dzień chodzimy do szkoły, pracy czy do lekarza. Ta symboliczna droga pokonana w procesji ma nam uświadomić, że Jezus zawsze nam towarzyszy na drogach naszego codziennego pielgrzymowania.

Podczas procesji eucharystycznej Jezus obecny w Najświętszym Sakramencie idzie z nami. Przez nasze uczestnictwo w tej drodze dajemy publiczne wyznanie wiary w to, że On naprawdę jest obecny w postaci eucharystycznej. Na ten krótki czas kawałek publicznej przestrzeni zostaje wyrwany dla tego właśnie sacrum - mówił biskup Marczak.

Jednak mimo to tego dnia sama procesja nie powinna być dla nas najważniejsza - mówił ksiądz biskup. - Wymaga ona dużo wysiłku, poświęcenia i przygotowań, ale w tym czasie nie powinniśmy stracić z oczu najważniejszego - tego, że jest na niej obecny sam Jezus - żywy i prawdziwy. To Jezus ma zamieszkać w naszych sercach. On chce przychodzić do naszych serc codziennie w sakramencie Eucharystii. On chce pójść z nami w nasze codziennie życie. Dobrze, że w dzisiejszych czasach nie brakuje ludzi, którzy chcą trwać przy Chrystusie, iść za Nim i odważnie, publicznie się do Niego przyznawać. Bo On mówi do nas - „Nie lękajcie się, Ja jestem z wami” - i to właśnie Eucharystia jest dla nas największym darem od Boga - mówił biskup Marczak. I pytał – czy wiem, po co idę na procesję? Co po niej zostanie? Czy na co dzień żyje z Jezusem? Czy się do Niego przyznaję? Na ile jest obecny w moim życiu? Na ile w moim życiu obecna jest wiara, nadzieja i miłość? Po tej uroczystości niech towarzyszy nam głęboka refleksja nad tajemnicą wiary i radość, że Jezus jest z nami - zakończył ksiądz biskup.

Po Mszy świętej wyruszyła procesja do czterech ołtarzy: ul. Piotrkowską, ul. Czerwoną, ul. Wólczańską i ul. ks. Ignacego Skorupki do katedry. Za udział w uroczystej procesji eucharystycznej można uzyskać odpust zupełny.

Procesję co roku starannie przygotowują chór, asysta, grupy parafialne, rycerze Jana Pawła II, młodzież i ministranci, dziewczynki sypiące kwiatki, a także księża i siostry zakonne. W sposób szczególny w procesji zawsze biorą udział dzieci pierwszokomunijne. Wierni dekorują okna i balkony na znak odważnego przyznania się do wiary i obecności Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, popularnie zwana Bożym Ciałem, jest jednym z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. W Polsce tradycją stały się procesje do czterech ołtarzy, symbolizujących cztery strony świata, umiejscowionych wokół świątyni parafialnej. Uroczystość obchodzona była od połowy XIII wieku, a w Polsce po raz pierwszy w 1320 r., początkowo do diecezji krakowskiej, a od końca XIV wieku - już we wszystkich diecezjach.