Składał się z fragmentów artykułów prasowych i książek poświęconych osobie Ojca Świętego, w których dziennikarze z różnych krajów Europy przytaczali opinie wybitnych postaci na temat osobowości Papieża oraz jego polityki. André Frossard stwierdził, iż „jest on jednym z wielkich papieży w historii Kościoła (...) autentycznie ewangelicznym (...), który umocnił w nim jedność”, w chwili gdy głębokie niepokoje wewnątrz wspólnoty chrześcijańskiej groziły rozłamem w jej szeregach. „Poszczególnym ludziom - stwierdza Janusz Kotański - słowa Jana Pawła II dodały odwagi. Szczególnie apel z pierwszego dnia pontyfikatu, w którym nawoływał wiernych, aby pozbyli się lęku przed życiem, gdyż paraliżuje on człowieka, niszczy radość i pozbawia nadziei”. Przytoczono też wypowiedź Tomasza Wołka, który uznał, że najważniejszymi słowami, które padły na Placu Zwycięstwa w 1979 r. była prośba: „Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!” Uważa on, że była to zapowiedź a jednocześnie zarzewie wielkich epokowych zmian w historii świata i narodu polskiego.
Sporo komentarzy wywołały liczne podróże Ojca Świętego po całym świecie. Obserwatorzy podkreślali ich ważność dla idei jedności Kościoła. André Frossard uznał, że: „Ojciec Święty szuka człowieka i nawiązuje kontakty ze wszystkimi współczesnymi ludźmi”. „Celem jego podróży jest szerzenie nowej Ewangelii - podkreśla Uwe Siemon-Netto - Ewangelii życia”, którą przeciwstawia ukształtowanej przez współczesność „kulturze śmierci”. W swojej Evangelium vitae przeciwstawia się wstrząsającemu obrazowi współczesnych czasów, które zaprzeczają ustanowionej przez Boga kulturze życia. Tak ważne zadanie mógł podjąć tylko wybitny człowiek, dlatego kardynał Poupard przyznał, że „z całego serca przyznaje mu tytuł (...) Jan Paweł Wielki”. Wątek ten rozwinął Vittorio Messori, nazywając go „Papieżem, który ocali wiarę”, który „jak Mojżesz ma prowadzić lud pośród pustyni współczesnych społeczeństw, gdzie łatwiej o rzeczy niż o człowieka” (...). Stąd też wielka troska o dzieci i młodzież, przyszłość wiary i Kościoła, od których postawy zależeć będzie los chrześcijaństwa. Wielu komentatorów zwraca też uwagę na osobowość Jana Pawła, „który modli się sercem”. Oczekuje od Boga miłości i miłosierdzia i nawołuje, aby „nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest największa, która się wyraziła przez krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu.
Ks. Mieczysław Maliński, jego przyjaciel i współpracownik dostrzegł w nim bardzo osobiste cechy. W jego osobie świat zobaczył Papieża z ludzkim obliczem, kogoś, kto potrafi być silnym, ale i potrafi cierpieć, mieć wielkiego ducha, ale i zmęczone ciało.
Słuchacze z dużym zainteresowaniem odebrali przesłanie zawarte w montażu i nagrodzili wykonawców gromkimi brawami, dając do zrozumienia, że w pełni aprobują postawę i poglądy Papieża Polaka. Każdy z nich mógł rozważyć własne postępowanie i porównać z nową koncepcją chrześcijaństwa. Miejmy nadzieję, że głęboko wniknie ona w ich serca i wpłynie na zmianę stosunku do wiary, świata, w którym kult pieniędzy i rzeczy często dominuje nad ludzkimi uczuciami i postawami. Programowi towarzyszyła wystawa w kościele parafialnym na temat życia i działalności Papieża Polaka. Zorganizowanie jej możliwe było dzięki uprzejmości Ryszarda Barańskiego, który użyczył bogatych materiałów.