"Paryż wart mszy" - powiedział pewien król francuski i w jednej chwili zmienił wyznanie; stał się odtąd symbolem politycznego koniunkturalizmu i moralnego cynizmu. Powiadają, że jeśli historia powtarza się, to często jako farsa.

Prezydent Aleksander Kwaśniewski wziął udział w narodowej pielgrzymce do Rzymu z okazji wielkiego jubileuszu chrześcijaństwa. W pielgrzymkach uczestniczą ludzie którzy pragną utwierdzić i umocnić się w wierze. Aleksander Kwaśniewski sam powiada o sobie, że jest " agnostykiem". Motyw religijny jego pielgrzymowania nie wchodzi więc w rachubę - pozostawałby motyw polityczny; tym bardziej, że rozpoczęła się właśnie ostra rywalizacja kandydatów w nadchodzących wyborach prezydenckich.

Gościł niedawno w Łodzi Jan Olszewski. Pytany przez dziennikarzy podczas konferencji prasowej o relacje polityka - Kościół powiedział, że w katolickiej Polsce religia katolicka jest samoistną wartością, więc powinni tę wartość szanować nawet politycy niewierzący. Zwróciłbym uwagę na słowo "szanować".

"Szanowanie" nie jest słowem pustym, i abstrakcyjnym, ale oznacza respekt i szacunek dla czegoś konkretnego; "religia katolicka" jest konkretna przez to, że zawiera konkretne wartości, odróżniające ją od innych religii. Mniejsza już z tym, że - jak zauważyłem podczas telewizyjnych transmisji - Aleksander Kwaśniewski nie raczył nawet uklęknąć podczas podniesienia; zauważyłem natomiast, że podczas rozmaitych uroczystości polsko-żydowskich, w których uczestniczy Kwaśniewski, zakłada - stosownie do wymogów religii judaistycznej - nakrycie głowy w miejscach przez tę religie wymagających tego gestu. Czyżby więc " szanował" bardziej judaizm niż katolicyzm? I czy też ze względów koniunkturalnych?

Tuż po powrocie z Rzymu Aleksander Kwaśniewski udzielił wywiadu Gazecie Wyborczej, w którym zdecydowanie opowiedział się za tzw. aborcją ze względów społecznych. Ten wielce zakłamany zwrot oznacza ni mniej, ni więcej tylko pogląd, że można zabić niewinne, poczęte dziecko - dla uniknięcia życiowego dyskomfortu i odpowiedzialności za "chwilę zapomnienia". Jest to więc pogląd, wedle którego można płacić cudzym życiem za własne błędy. Kościół i religia katolicka zdecydowanie zwalcza tego rodzaju "cywilizację śmierci".

Wziąwszy wszystko razem - Aleksander Kwaśniewski zaprezentował się raz jeszcze jako polityk cyniczny i szalenie koniunkturalny, co zresztą chyba stanowi najsilniejszą stronę jego politykowania... Na szczęście - także coraz bardziej śmieszną.