Ma gwiazdo bijąca blaskiem jasnym
Świecisz wysoko nade mną,
Oświetlasz mą postać kruchą,
Złączoną z cieniem w jedność.
Na horyzoncie granicy śmierci i życia Ty stoisz,
Bije od Ciebie ciepło i miłość, którą mi dajesz,
Już z sił opadam i mdleję,
Widzę już bardzo słabo,
Wiem, że niebo przede mną i piekło jest tak samo.
Leżę na skrawku ziemi, ktoś rękę mi podaje, ja chwytam bardzo mocno,
To On, czy mi się zdaje?
I wiem teraz, że żyję naprawdę,
Wiem o miłości Twojej.
Tyś mnie przywrócił do życia mojego,
Dałeś Anioła pięknego.
Mym Aniołem jest - Poezja,
Co w mym sercu kwitnie.
I jasno się robi i ciepło na ciele,
A gwiazda wciąż świeci,
Raz smutniej a raz weselej.