"...Szli do miasteczka zwanego Emaus..., a Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi". I wykładał im pisma i proroków, aż dzień się nachylił i przymusili Go by został, mówiąc: "Zostań z nami".

Echo tamtych słów, do dziś nam towarzyszy. "Zostań z nami", prosimy Cię Panie, bo niektóre serca zapomniały już Twoich nauk i pozostają wciąż nienasycone i spragnione słów żywota wiecznego. " Zostań z nami", bo dzień się nachylił, bo zmierzch zapada i czarne moce złego zaczynają swe działanie.

Oto młodzieńcy dorodni, którzy zapomnieli Bożych przykazań, napadają bezbronną koleżankę i pozbawiają ją życia. Innym razem, dziecko niewinne pada ofiarą przemocy zwyrodniałego rodzica. Tam znów staruszka schorowana zostaje napadnięta w mieszkaniu i pozbawiona niewielkich wdowich oszczędności. "Zostań z nami" i nie pozwól, by zamaskowana grupa rozbijaków profanowała świątynie i groby, okradała plebanie i napastowała Twoich wiernych kapłanów. "Zostań z nami", wołają niechciane, nie narodzone dzieci, którym wyrodne matki gotują śmierć. "Zostań z nami", wołają starcze usta w domach spokojnej starości, bo ich synowie i córy, bez skrupułów pozbawili ich własnego kąta w domu rodzinnym. "Zostań z nami", wołają zrozpaczeni rodzice, przejdź Panie po szkolnych zakamarkach i wstrzymaj rękę naszych latorośli sięgającą po narkotyki. "Zostań z nami", rozlega się zewsząd wiele, wiele razy.

Panie, ale Ty przecież zostałeś. Jesteś w każdym cierpiącym, krzywdzonym, biednym i potrzebującym. Nie wszyscy jednak Cię zauważają, bo wolą Cię nie zauważyć, wygodniej im sądzić, że nie widzisz ich niecnych poczynań i tym sposobem krzyżują Cię boleśnie kolejny i kolejny raz.

Ale to przecież lepiej Panie, że zostałeś niewidzialny i niedotykalny. Zdecydowanie lepiej. Bo gdyby było inaczej, to właśnie teraz Panie, bardzo groźny i grzmiący, wziąłbyś powróz znacznie grubszy i właśnie teraz przepędziłbyś bezczeszczących Święty Przybytek serc ludzkich, które przez chrzest święty, stały się Twoją własnością. Lecz cóż się stało z tymi sercami? Co się stało z białą szatą niewinności? To władca ciemności zawładnął nimi i prowadzi po bezdrożach grzechu. On i Ciebie Panie kusił, mamił i namawiał do złożenia mu ukłonu, ale Ty go poskromiłeś, boś Ty Bóg i Pan wszechświata. A cóż może marny i słaby człowiek? Wielekroć nie chce czynić złego, ale nie stara się również poszukać okazji do czynienia dobrego. Nie chce Cię nakarmić choć jesteś głodny, napoić gdyś spragniony, przyodziać gdyś zmarznięty, odwiedzić gdyś samotny i poratować w potrzebie. Czy to tak właśnie Panie bywa? Ty wiesz najlepiej. Ty osądź sam.

"Zostań z nami" Panie, przygarnij w swe miłosierne ramiona każdego syna marnotrawnego i nie wypuszczaj zeń na wieki.