Nawiedzenie Kopii Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej w 2004 r.

I. Nawiedzenie obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w Polsce

Inicjatorem dzieła nawiedzenia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w Polsce był sługa Boży kard. Stefan Wyszyński (1901-81), Prymas Tysiąclecia. Nawiedzenie to miała być formą realizacji zobowiązań zawartych w Jasnogórskich Ślubach Narodu i stanowić istotny element przygotowania Polski do Milenium jej chrztu.
Posługa pasterska Prymasa Tysiąclecia przypadła na trudne lata życia Kościoła w Polsce i narodu polskiego w systemie zniewolenia komunistycznego. Dlatego Ksiądz Prymas, już na początku swej posługi, zawierzył Kościół i naród Bogu przez wstawiennictwo Maryi, ufając, że przy Jej pomocy Kościół wypełni swoją misję, a naród zachowa swą tożsamość i odrodzi się duchowo. W Liście pasterskim na dzień ingresu do Katedry Gnieźnieńskiej i do Katedry Warszawskiej, z 6 stycznia 1949 r., pisał: „Wstępując na tron prymasowski w uroczystość Matki Bożej Gromnicznej, upadam wraz z Wami, Dziatwo Boża, przed Nosicielką Światłości świata z pokorną prośbą: Bogurodzico Dziewico, Bogiem sławiona Maryjo, tarczo obronna pośród walk o królestwo Syna Twego, Jasnogórska Królowo Polski, Pani Miłosierdzia (...) prowadź i wspieraj!” (Listy pasterskie Prymasa Polski 1946-1974, Paryż 1975 s. 105).
Prymas Wyszyński wierzył głęboko, że skutecznym narzędziem w dziele duchowego odrodzenia narodu, umocnienia go w wierze, nadziei i miłości, może być realizacja wielkich programów duszpasterskich, które starał się inicjować. Wiele z nich zrodziło się w latach jego więziennego odosobnienia (1953-56). I tak w Komańczy w 1956 r. zaplanował on uroczystość odnowienia ślubowań króla Jana Kazimierza (Lwów, 1 kwietnia 1656 r.). Tekst ślubowań Ksiądz Prymas przygotował w więzieniu, a ich treść odnosiła się do najistotniejszych zagadnień życia religijnego, społecznego i narodowego Polaków. Znaczenie tegoż aktu uzasadniał on tak: „Tobie się to wszystko należy, Królowo Polski, jako hołd prymasowski, na Twoje 300-lecie. Dołączam skromny dar pracy tego dziesięciolecia mego pasterzowania i więzienia. Niech wszystko «moje» wielbi Ciebie. Twój niewolnik składa wszystko w Twoje Królewskie Dłonie, szczęśliwy, że może ogołocić się dla Ciebie. O jedno proszę, byś wziąwszy wszystko moje, chciała bronić Kościoła Chrystusowego, Tobie oddanego, Twemu Sercu Niepokalanemu, przed dziesięciu laty. Ochraniaj go płaszczem macierzyńskim, skryj go w Sercu Twoim” (S. Wyszyński, Zapiski więzienne, Paryż 1982 s. 235; Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński [1901-1981], Warszawa 2000 s. 26-27).
Jasnogórskie Śluby Narodu złożono z wielką wiarą i ufnością 26 sierpnia 1956 r. na Jasnej Górze, w obecności Episkopatu Polski, duchowieństwa i blisko milionowej rzeszy wiernych.
Ksiądz Prymas postanowił, aby poszczególne wezwania Ślubów Jasnogórskich były głównymi tematami w programie pracy duszpasterskiej na 9 lat przygotowań duchowych narodu do obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski. Program ten nazwano Wielką Nowenną. W jego ramach odbywało się od 1957 r., zgodnie z wolą Księdza Prymasa i wiernych w Polsce, nawiedzenie parafii w poszczególnych diecezjach przez Matkę Bożą w kopii Obrazu Jasnogórskiego (kopie Obrazu wykonał prof. Leonard Torwirt, dziekan Wydziału Sztuk Plastycznych Uniwersytetu w Toruniu).
Cel peregrynacji Ksiądz Prymas określił tak: „Od wieków Naród wędrował na Jasną Górę zwycięstwa. Patrzył wiernie w dobre oczy swej Matki i rozpoznawał w Jej dziewiczym obliczu Syna Bożego. Od dziś rozpoczyna się w Polsce rewizyta, nawiedzanie świątyń całej Polski, «ingres» Maryi w codzienne życie nasze. Przecież przyrzekliśmy Jej tak je odmienić przez wykonanie Ślubów Jasnogórskich, by odnowiło się oblicze ziemi polskiej” (Listy pasterskie Prymasa, s. 290).
6 maja 1957 r. Ksiądz Prymas udał się, wraz z innymi biskupami, do Rzymu i poprosił papieża Piusa XII o poświęcenie dwóch kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Jedną z nich Ksiądz Prymas podarował Ojcu Świętemu, a druga stała się Obrazem nawiedzenia w Polsce. 18 czerwca 1957 r. Obraz nawiedzenia przybył do archikatedry św. Jana w Warszawie. Ksiądz Prymas, witając go, mówił m. in.: „Najmilsze Dzieci Boże! Dzisiaj rano wróciłem z Rzymu. Ale nie wróciłem sam. Przywiozłem ze sobą dar - oblicze naszej Królowej i Matki, Pani Jasnogórskiej, Dziewicy Wspomożycielki. Wyjeżdżając z Polski, wziąłem ze sobą dwie kopie obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Jedną ofiarowaliśmy imieniem Narodu Ojcu Świętemu Piusowi XII. Została ona na Watykanie, aby być oczywistym dowodem wspólnoty, jaka istnieje między Głową Kościoła powszechnego a Narodem polskim. Odtąd na Watykanie, wśród najrozmaitszych cudów świata, będzie miała swoje władanie Matka Boża Jasnogórska. Patrząc spokojnym wzrokiem na Namiestnika Jej Syna na ziemi, będzie przypominała Ojcu Świętemu Polskę. Drugą kopię macie przed sobą. 13 maja podczas audiencji, której Papież udzielił mi i towarzyszącym mi biskupom polskim, prosiliśmy Ojca chrześcijaństwa, aby osobiście pobłogosławił Obraz”.
Uroczystości związane z nawiedzeniem kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej rozpoczęły się 26 sierpnia 1957 r. na Jasnej Górze. 29 sierpnia tegoż roku Obraz nawiedzenia był wystawiony w katedrze warszawskiej do publicznej czci, a 7 września rozpoczęło się nawiedzenie parafii w archidiecezji warszawskiej. W ten sposób został otwarty pierwszy etap wędrówki kopii obrazu Pani Jasnogórskiej po diecezjach i parafiach całej Polski.
Czasy w Polsce były wtedy niespokojne. Już 10 sierpnia 1958 r. Ksiądz Prymas wezwał naród do gorących modlitw przebłagalnych, w związku z licznymi wypowiedziami prasowymi uwłaczającymi Matce Bożej.
W czasie pierwszego etapu nawiedzania parafii obraz Matki Bożej wędrował po diecezjach północno-zachodniej Polski. Nawiedzenie zakończyło się 3 kwietnia 1966 r. w diecezji opolskiej.
W związku z obchodami Milenium Chrztu Polski Episkopat Polski postanowił zatrzymać na pewien czas nawiedzenie w parafiach, aby na milenijnym Szlaku Tysiąclecia Obraz Matki Bożej mógł być obecny w 25 miastach biskupich.