Nawiedzenie Kopii Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej w 2004 r.

I. Nawiedzenie Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w Polsce (2)

Po inauguracji obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski na Wzgórzu Lecha w Gnieźnie, 13-14 kwietnia 1966 r., Obraz Matki Bożej Częstochowskiej uczestniczył w kolejnych uroczystościach na Szlaku Tysiąclecia: 17 kwietnia - Poznań (zakazano procesji z Obrazem); 3 maja - Jasna Góra (Obraz był świadkiem Milenijnego Aktu Oddania Polski w Macierzyńską Niewolę Maryi); 8 maja - Kraków; 22 maja - Piekary Śląskie (Obrazu nie dopuszczono do Katowic); 20 maja w Bytomiu zatrzymano samochód-kaplicę i skierowano go bezpośrednio do Piekar; 29 maja - Gdańsk; 5 czerwca - Lublin. 7 czerwca tego samego roku, w czasie przewożenia Obrazu z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego do Częstochowy, interweniowała milicja. Samochód-kaplicę „podrzucono” na dziedziniec jasnogórski. Wkrótce potem Obraz wyruszył ponownie na peregrynację - z Jasnej Góry do Fromborka. 20 czerwca 1966 r. w Liksajnach, między Pasłękiem a Ostródą, Obraz został przejęty przez milicję i odstawiony do archikatedry św. Jana w Warszawie. 6 czerwca zatrzymano samochód z Obrazem, który powracał na Jasną Górę; 19 czerwca - Frombork (20 czerwca nie dopuszczono Obrazu na uroczystości w Olsztynie); 20 czerwca w Liksajnach, na trasie z Fromborka do Warszawy odebrano Obraz Księdzu Prymasowi, przewieziono go do archikatedry warszawskiej i umieszczono w zakrystii; 22 czerwca Obraz uroczyście przeniesiono do głównego ołtarza archikatedry warszawskiej; 26 czerwca zakończyły się uroczystości milenijne w Warszawie. Bp Jerzy Modzelewski z Warszawy ogłosił, że „ze względu na czcigodność Obrazu, świętość miejsca i zachowanie spokoju, obraz Matki Bożej nawiedzenia pozostanie w katedrze warszawskiej”.
2 września 1966 r. obraz Matki Bożej ponownie znalazł się na trasie nawiedzenia, wyruszając z Warszawy do Katowic. Obrazowi towarzyszył sufragan katowicki bp Józef Kurpas oraz delegacja księży z diecezji katowickiej. Jednakże pod Będzinem, między Częstochową a Katowicami, milicja znowu zatrzymała samochód-kaplicę i zmusiła wszystkich jego pasażerów do wyjścia na szosę, znieważając przy tym bp. Kurpasa, który stanął w obronie Obrazu. Wizerunek Matki Bożej został przewieziony na Jasną Górę, gdzie przebywał przez 6 lat. Klasztor otrzymał od władz państwowych „surowy nakaz strzeżenia go pilnie”. Funkcjonariusze MO w dzień i w nocy pilnowali Obrazu oraz kontrolowali wszystkie samochody wyjeżdżające z Częstochowy. Pomimo to nawiedzenie trwało nadal, w sposób duchowy. Odtąd znakiem obecności Maryi pośród ludu Bożego były puste ramy, płonąca świeca, ewangeliarz i kwiaty. 4 września rozpoczęła się więc wędrówka Matki Bożej w symbolach nawiedzenia w diecezji katowickiej.
Po tych bolesnych wydarzeniach Ksiądz Prymas skierował do wiernych w Polsce apel o gorącą modlitwę w intencji uwolnienia Obrazu Matki Bożej. W liście pasterskim z 8 września tego roku pisał: „Radości wielkiego Te Deum Narodu ku uczczeniu Trójcy Świętej jako dziękczynienie za dziesięć wieków wierności Bogu, Krzyżowi Chrystusowemu, Ewangelii i Kościołowi, zostały przesłonięte bólem i cierpieniem. Wbrew wszelkim oczekiwaniom tym razem miecz boleści ugodził w Bogurodzicę, Panią Jasnogórską, w Jej obrazie nawiedzenia. Błogosławiona przez cały Naród Służebnica Pańska pełniła swoje pokojowe zadanie, nawiedzając przez dziesięć lat diecezje i parafie polskie, a w roku bieżącym była świadkiem diecezjalnych uroczystości milenijnych. Nie znamy bliższych powodów, dlaczego to posłannictwo Bogurodzicy zostało uznane za akcję polityczną, jakoby wrogą państwu i jego postępowi społeczno-gospodarczemu. Ponieważ podobne zarzuty, wbrew wszelkiej rzeczywistości, podniesiono przeciwko Wielkiej Nowennie i kościelnym obchodom Tysiąclecia Chrztu Polski, możemy spokojnie uważać, że są one równie bezpodstawne, a zmierzające raczej do zakłócenia naszej modlitwy i objawów radości wierzącego ludu polskiego. Jak długo wszelkiego rodzaju zarzuty i zniewagi godziły w biskupów i kapłanów, milczeliśmy, chętnie przebaczając naszym winowajcom, w przekonaniu, że nie wiedzą, co czynią. Gdy jednak został znieważony święty Obraz Jasnogórski nawiedzenia, milczeć nam nie wolno” (Listy pasterskie Prymasa, s. 527-528).
Apele Księdza Prymasa i Episkopatu Polski, kierowane do władz państwowych z prośbą o uwolnienie Obrazu, nie odniosły oczekiwanego rezultatu. Pani Jasnogórska wędrowała po Polsce nadal w symbolach nawiedzenia, a lud Boży przyjmował Maryję z wielką wiarą i pobożnością.
Od 4 września 1966 r. do 18 czerwca 1972 r. Matka Boża w symbolach nawiedzenia nawiedziła cztery diecezje w południowej Polsce i dwie na jej ziemiach wschodnich; 13 czerwca 1972 r. Obraz został potajemnie wywieziony z Jasnej Góry do Radomia; 18 czerwca w Radomiu odbyły się uroczystości rozpoczynające peregrynację w diecezji sandomierskiej. Obraz powrócił na szlak nawiedzenia. Od 18 czerwca do 12 października 1980 r. Obraz nawiedził pozostałe siedem diecezji; 12 października odbyło się na Jasnej Górze nabożeństwo dziękczynne, kończące peregrynację milenijną; Od 18 października do 16 kwietnia 1982 r. miało miejsce nawiedzenie parafii warszawskich, w związku z odbywającymi się tam misjami; 20 maja 1981 r. Obraz nawiedził ciężko chorego kard. Wyszyńskiego; 16 kwietnia 1982 r., w związku z jubileuszem 600-lecia Jasnej Góry, rozpoczęło się, od bazyliki archikatedralnej w Warszawie, nawiedzenie kościołów katedralnych; Od 13 do 20 października tego roku trwała peregrynacja w diecezji katowickiej.
W 1983 r., w związku z obchodami 600-lecia Jasnej Góry, odbywała się peregrynacja Obrazu Matki Bożej w kościołach katedralnych i niektórych znaczniejszych świątyniach polskich. Wielka ranga tegoż wydarzenia i jego entuzjastyczny odbiór wśród wiernych zachęciły Episkopat do powtórzenia wędrówki Obrazu. I tak 5 maja 1985 r., rozpoczęło się drugie wielkie nawiedzenie Matki Bożej Częstochowskiej w Polsce, począwszy od diecezji w Drohiczynie.