Nabożeństwo winno rozpocząć się wspólnym śpiewem, znakiem Krzyża Świętego i pozdrowieniem (jak we Mszy św.). Prowadzący wita przybyłe dzieci, ich rodziców i wszystkich zgromadzonych. Następnie przypomina cel nabożeństwa: wręczenie i poświęcenie książeczek oraz ukazanie znaczenia modlitwy w życiu chrześcijanina. Po tym wstępie następuje czytanie fragmentu Ewangelii (np. Łk 11, 1-5 lub Łk 11, 9-13 lub Łk 18, 1-8). W krótkiej homilii należy zwrócić uwagę na to, że to sam Zbawiciel wzywa nas do modlitwy i uczy nas słowem i czynem, jak mamy się modlić. W przypadku dzieci - wielką pomocą w codziennej modlitwie stać się może książeczka do nabożeństwa. Umiejętne korzystanie z książeczki do nabożeństwa ułatwi też właściwe przeżywanie spotkania z Chrystusem poprzez Eucharystię i sakrament pokuty. W zakończeniu homilii powinna znaleźć się zachęta do tego, by dzieci szanowały swoje modlitewniki i jak najczęściej z nich korzystały.
Po homilii dzieci podchodzą do kapłana prowadzącego nabożeństwo i otrzymują od niego modlitewniki. Jeśli jest większa grupa dzieci warto w tym momencie zaśpiewać jakąś pieśń (dobrze znaną dzieciom i rodzicom) - pozwoli to uniknąć hałasu. Dzieci na pewno będą od razu przeglądać otrzymane książeczki i rozmawiać ze sobą na ich temat. Należy im na to pozwolić, jednak musi to trwać bardzo krótko, aby nie zatracić modlitewnej atmosfery spotkania.
Gdy dzieci wyciszą się kapłan święci modlitewniki (Służba Boża w Diecezji Drohiczyńskiej, Drohiczyn 1996, s. 353). W czasie modlitwy i pokropienia wodą święconą dzieci podnoszą modlitewniki do góry. Kolejnym elementem nabożeństwa jest wspólna modlitwa z wykorzystaniem modlitewnika. Kapłan podaje dzieciom, gdzie mają otworzyć książeczki, i po chwili następuje wspólna modlitwa (np. akt wiary, nadziei, miłości i żalu).
Przed zakończeniem nabożeństwa można udzielić Komunię św. rodzicom i innym osobom obecnym w kościele. W słowie końcowym skierowanym do rodziców należy zwrócić uwagę na to, że przede wszystkim od rodziców będzie zależało to, jak dzieci będą korzystały z modlitewników, i na jakim poziomie będzie ich życie modlitewne. Koniecznie trzeba przypomnieć, że najistotniejszym elementem przygotowania do I Komunii św. jest systematyczny, pełen zaangażowania ze strony dziecka i poparty przykładem rodziców, udział w niedzielnej Mszy św.
Nabożeństwo kończy się błogosławieństwem. Może przybrać ono formę modlitwy nad wiernymi (Mszał Rzymski Dla Diecezji Polskich, Poznań 1986, s. 396* nr 16). Po błogosławieństwie następuje pieśń na zakończenie nabożeństwa. cdn.