28 lipca 1998 r. zmarł Zbigniew Herbert. W drugą rocznicę śmierci przypominamy słowa pożegnania wygłoszone podczas uroczystości żałobnych przez Prymasa Polski kard. Jó-zefa Glempa: ,,Poeci mają dodatkowe światło widzenia z iskry Bożej pochodzące, by rozświetlali nam drogi życia. Proszę Boga, byśmy nadal mogli i chcieli odnajdywać światło Boże w tym, co pozostawił po sobie książę poetów´´. Natomiast ks. prał. Wiesław Niewęgłowski wołał: ,,Z konieczności był urzędnikiem, ekspedientem, ekonomistą, ale przede wszystkim był poetą i mędrcem, który najtrudniejszej sztuki dokonał -- potrafił żyć zgodnie z wartościami, które zawarł w wierszach´´.

Pan od wierszy

Nigdy nie spotkałem

Zbigniewa Herberta

w moim ciasnym mieszkaniu

zaczytane tomiki prasowe wycinki

czasopisma

i ta pociecha w trudnych chwilach

dla sumienia że jest ktoś niezłomny

z poczuciem honoru i humoru

znoszący okropne kaprysy Historii

piszący najlepsze wiersze

jak zwykle powróciłem z pracy

zjadłem obiad włączyłem telewizor

,,DZISIAJ O CZWARTEJ RANO

ZMARŁ...´´

chmury zatrzymały się nagle

słońce przecięło popołudnie skalpelem

bezlitosnego światła

rozgadały się głowy w mediach

poszedłem na miasto

by kupić chleb

i pokarm dla kota

jeszcze nie tak dawno

poeta martwił się o Polskę

żartował w sołdackiej czapce

i pieszczotliwie karcił swojego kocura

a teraz

noga jakaś chłodna

i ręce takie dziwne

jakby miały odlecieć

teraz

kropla atramentu na czystym papierze

i ślad kocich pazurków

kiedyś go spotkamy

na niebiańskiej ścieżce

patrzy na sumienia

podziwia kwiaty poezji

28 lipca 1998 r.