Inspiracją do tak szerokiego pokazu stała się oferta ze strony niemieckiej, zainicjowana wystawą zorganizowaną w Muzeum Huty Szkła w Gernheim w Nadrenii-Wesfalii (listopad 2003 - luty2004). Koszty katalogu pokryła wówczas Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej w Warszawie. Kielecka prezentacja stanowi poszerzenie pokazu niemieckiego o kilkadziesiąt obiektów. Reasumując, jest to ekspozycja szkła artystycznego obejmująca okres od rozwiniętego baroku po 20-lecie międzywojenne.
Najwartościowsza jest grupa szkieł barokowych i rokokowych, spośród której można wyróżnić okazy wykonane w Czechach, Saksonii i na Śląsku oraz na terenach Rzeczypospolitej. Są wśród nich dzieła nawiązujące do wyrobów niemieckich (np. puchar z nakrywą ze scenami biblijnymi), są prace o wspaniałej dekoracji grawerowanej, naczynia opatrzone herbami właścicieli, kielichy z motywami symbolicznymi. Unikatowym dziełem jest puchar wrocławskiego Bractwa Altarystów, malowany czarną emalią przez Ignaza Preisslera, oraz lubaczowski kielich - flet, z herbem rodziny Wielopolskich Starykoń, wykonany dla wojewody krakowskiego Franciszka Wielopolskiego.
Dużą i różnorodną grupę stanowią szkła XIX-wieczne, pochodzące głównie z Czech, Śląska i Polski. Bezbarwne i wielobarwne, stanowią przykłady XIX-wiecznych poszukiwań artystów, zarówno w dziedzinie szlifu, jak i dekoracji. W tej grupie dominują różnego typu szklanki i pucharki pamiątkowe z chętnie odwiedzanych czeskich i śląskich miejscowości uzdrowiskowych. Niektóre z tych eksponatów są bezbarwne, jest także grupa naczyń malowanych emaliami, m.in. nawiązująca do renesansowych wzorów szklanica z wyobrażeniem św. Maurycego z huty Fritza Heckerta w Piechowicach, która wyspecjalizowała się w kopiowaniu naczyń historycznych.
Część eksponatów, pokazywanych na obecnej wystawie, pogrupowano według kolorów: mleczne i białe, żółte i rubinowe, kobaltowe i zielone. Prezentowane są także szkoły szklarskie - francuska i czeska z okresu secesji, szczególnie z najsłynniejszych wytwórni nastawionych na eksperymenty technologiczne, np. w zakresie łączenia szkła z metalem.
Wyjątkową część kieleckiego zbioru, prezentowaną na wielu ogólnopolskich wystawach, stanowią wyroby hut polskich („Niemen”, „Hortensja”, „Zawiercie”) z okresu 20-lecia międzywojennego. Wytwórnie te, wzorując się początkowo na wyrobach czeskich, z czasem wypracowały własną, niepowtarzalną stylistykę Art Deco.
Trzon bogatego zbioru szkła w kieleckim Muzeum stanowi kolekcja Jana Henryka Dąbrowskiego, pozyskana przez placówkę w latach 70-80, a potem uzupełniana na drodze zakupów, szczególnie eksponatów reprezentatywnych dla secesji i Art. Deco.