W okresie PRL-u (przypomnienie mniej zorientowanym: ten skrót to Polska Rzeczpospolita Ludowa, czyli oficjalna nazwa Polski pod dominacją sowiecką) włodarze naszego kraju prowadzili programową ateizację społeczeństwa. Jednym z jej przejawów było wznoszenie dużych osiedli miejskich, pozbawionych obiektów kultu religijnego. Nie inaczej postępowano w Rzeszowie. Jednak tam tej polityce skutecznie przeciwstawił się ordynariusz przemyski bp Ignacy Tokarczuk, tworząc nowe, w swych początkach bardzo skromne, miejsca kultu. Jednym z nich był ośrodek duszpasterski na osiedlu Krakowska-Południe, zorganizowany przez księży ze Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny.
Początki ich działalności w Rzeszowie sięgają 7 listopada 1984 r., kiedy przybył tam ks. Andrzej Rabij. Na wezwanie bp. Tokarczuka zajął się organizowaniem ośrodka duszpasterskiego na wznoszonym od 1982 r. osiedlu Krakowska-Południe. Początkowo mieszkał na plebanii przy kościele pw. Chrystusa Króla. Było to oczywiście rozwiązanie tymczasowe, dlatego starał się znaleźć odpowiednią posesję na terenie osiedla, w którym mógłby zamieszkać i urządzić prowizoryczną kaplicę. Równocześnie w miarę możliwości podejmował różne działania duszpasterskie, mające na celu konsolidację wiernych wokół idei stworzenia nowego centrum religijnego, m.in. w styczniu 1985 r. przybył do swoich przyszłych parafian z wizytą duszpasterską. Podjęte przez niego zabiegi uwieńczone zostały sukcesem. Udało mu się bowiem pozyskać od rodziny Jandzisiów posesję, zlokalizowaną w centrum osiedla przy ul. Solarza 14, na której znajdował się dom mieszkalny wraz z zabudowaniami gospodarczymi. Przygotował tam mieszkanie dla siebie, a w jednym z pomieszczeń urządził prowizoryczną kaplicę, którą poświęcił 7 kwietnia 1985 r. bp Tadeusz Błaszkiewicz. To ostatnie wydarzenie w sposób uroczysty zainaugurowało działalność nowego ośrodka duszpasterskiego w Rzeszowie. Poinformowano o nim także wiernych z innych parafii rzeszowskich, zabezpieczając się tym przed ewentualnymi represjami funkcjonariuszy komunistycznych.
Przygotowana naprędce kaplica była jednak zbyt mała, by pomieścić wszystkich wiernych pragnących uczestniczyć w nabożeństwach. Toteż już niespełna miesiąc od jej poświęcenia, 2 maja 1985 r., rozpoczęto montaż, już znacznie większej, ale w dalszym ciągu tymczasowej kaplicy. Wzniesiony obiekt miał 15 m długości i 10 m szerokości. Poświęcił go 18 czerwca 1985 r. ks. Marian Gabryelczyk, prowincjał zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny. Władze komunistyczne wyraziły wprawdzie zgodę na jego budowę, ale nie powstrzymały się od zastraszania pracujących przy niej robotników. Nadto, powołując się na brak szczegółowej lokalizacji obiektu, już w czerwcu 1985 r. nakazały jego rozbiórkę, a gdy ks. Rabij nie zastosował się do tego zarządzenia, został skazany na karę grzywny w wysokości 150 tys. zł i rok więzienia w zawieszeniu na dwa lata.
1 sierpnia 1985 r. do Rzeszowa przybył drugi misjonarz ks. Krystian Kampa, który wspomógł ks. Rabija w organizowaniu duszpasterstwa w utworzonej 28 sierpnia 1985 r. i powierzonej im parafii pw. Świętej Rodziny. Jej pierwszym proboszczem został twórca ośrodka duszpasterskiego ks. Andrzej Rabij. Tę funkcję sprawował do 1992 r. Zastąpił go wówczas ks. Ryszard Boćkowski. Natomiast obecnie, od 1999 r. trzecim już proboszczem parafii jest ks. Marek Winiarski. Kapłani ci wspierani przez wikariuszy troszczyli się przede wszystkim o zaspokojenie potrzeb religijnych swoich parafian. Niezależnie od tego w dalszym ciągu dbali o stworzenie odpowiedniego zaplecza materialnego nowej parafii. Dzięki ich wysiłkowi i wsparciu wspólnoty parafialnej wzbogaciła się ona o dom katechetyczny (wybudowany w 1986 r.), kościół parafialny (1989-2000) oraz dom zakonny (1992-1999).
Mimo iż księża misjonarze pracowali w Rzeszowie od 1984 r., to jednak urzędowa erekcja ich rzeszowskiego Domu Zakonnego dokonana została dopiero 24 lutego 1993 r. przez przełożonego generalnego zgromadzenia ks. Egona Faebera. Pierwszym rektorem Domu został ks. Ryszard Boćkowski. W 1999 r. zastąpił go na tym urzędzie ks. Marek Winiarski. Obsada personalna placówki na początku bardzo skromna, pracował tam bowiem tylko jeden kapłan, z czasem wzrosła i liczy obecnie 6 zakonników. Rzeszowscy misjonarze Świętej Rodziny zajmują się głównie posługą duszpasterską w parafii, wpisując się tym w pejzaż kościelny miasta.