Mama kangur - to rodzaj mamy, która pragnęłaby nieustannie trzymać swoje dziecko w worku, by nie stało mu się nic złego. Dusi je swą nadmierną troskliwością: „Och, uważaj, bo się przewrócisz - a nie mówiłam!”, „Załóż czapkę i szalik”, „Nie jest ci zimno, a może za gorąco?”. W ten sposób można dziecko okaleczyć na całe życie.
Mama winda - to mama, która nazbyt często zmienia humor. Dziś jest pełna euforii, jutro wpadnie w depresję; przed kilkoma minutami spokojna, teraz - bardzo zdenerwowana, przed chwilą dała buzi, a teraz - klapsa. I tak jej dzieci będą ciągle wystraszone, niepewne i rozdrażnione.
Mama wyścigowa - to mama, która chce za wszelką cenę, by jej pociecha prześcignęła inne dzieci we wszystkich dziedzinach. W wieku trzech lat musi umieć czytać, w wieku czterech - zaczyna grać na fortepianie, w wieku pięciu - uczęszcza na naukę języka obcego, w wieku sześciu - na pływalnie, w wieku siedmiu -... itd.
Mama nieszczęście - bardzo często spotykany przypadek: przerażenie tysiącem pseudoproblemów. Czy dziecko jest na pewno zdrowe? Czy to, co je, jest odpowiednie? Długo nie mówi - może jest niedorozwinięte? Nie zadaje pytań - może źle pójdzie mu w szkole?
Mama maślana - to mama, która ma serce „z masła i śmietany” i dlatego jest nad wyraz pobłażliwa - zgodnie z zasadą: „moje dziecko nie może mieć tak ciężkiego życia, jak ja”. Robi wszystko za nie: przygotuje posiłek, posprząta, nie pozwoli na pracę, każdy problem rozwiąże sama. W ten sposób można kogoś „zagłaskać na śmierć”. To wielka krzywda wyrządzana dziecku przez mamę.
Mama elastyczna, czyli potrafiąca nieraz zrezygnować ze swych żelaznych reguł. Umie być oszczędna, ale od czasu do czasu namówi męża na pójście całą rodziną do restauracji. Przez cały dzień coś robi, ale potrafi w pewnym momencie przerwać pracę i znaleźć chwilę na relaks i rozrywkę (gazeta, muzyka, film).
Mama szczodra, czyli znajdująca czas na pieszczoty, czułość, spojrzenia, uwagę, delikatność. Taka mama zawsze ma czas, by pobawić się z dzieckiem lub poważnie porozmawiać. Dla niej nigdy nie jest na coś takiego za wcześnie czy za późno...
Mama mądra, czyli umiejąca odróżnić sprawy istotne od bzdur. Wie, że nie może dopuścić do sytuacji, w której w domu będzie przybywało rzeczy, a ubywało miłości; że nie można zajmować się jedynie sprzątaniem i najnowszymi katalogami, a nie znajdować czasu na dopilnowanie zadań domowych czy wspólny spacer. Mądra Mama wie doskonale, że jej dzieci to nie tylko przewód pokarmowy... Mądra Mama poleca swoje potomstwo Bogu - dla jego dobra i modli się więcej za rodzinę niż za samą siebie.
Dobra żona - bo „mama idealna” to jednocześnie dobra żona i pełnowartościowa kobieta. Musi więc dbać o siebie, by ciągle podobać się mężowi; ona wie, że dla szczęścia małżeńskiego nie powinna zaniedbywać życia seksualnego. Dobra żona nie poświęca się wyłącznie dziecku, ale potrafi znaleźć czas dla swego męża. To ona tak „dyryguje” całością, że i Tata uczestniczy aktywnie w procesie wychowania. Nie straszy więc dzieci ojcem, mówiąc im, kiedy narozrabiają: „Zobaczycie, niech tylko wróci tata!”, bo wie, że w ten sposób czyni z niego pogromcę i domowego tyrana. Żona musi współgrać ze swym mężem. Wtedy dzieci poczują się bezpieczne, szczęśliwe i pewne siebie. Z pewnością największą nagrodą dla rodziców byłyby słowa wypowiedziane przez pewnego chłopca: „Kochana Mamo, wspaniale, że poślubiłaś tatusia, a ty tato, tak samo, że ożeniłeś się z mamą: nie zamieniłbym was na nikogo na świecie!”.
Mama kochająca - bo matki tak naprawdę nie przestają kochać. Kochają przez wszystkie dni roku, choć nikt im za to nie płaci, choć nikt ich nie pochwali. Pracują cały dzień i nie buntują się nawet wtedy, gdy muszą wstawać w nocy. Matki nie przestają kochać. To właśnie miłość stanowi o ich wielkości, godności i sile.