Aby człowiek mógł zaplanować przyszłość, bądź tylko o niej pomarzyć, musi mieć pokarm. Najbardziej podstawowy pokarm na ziemi nazywamy „chlebem”. Jego obecność na stole niesie nadzieję na „jutro”. Gdy zaś go brakuje - w oczy zagląda śmierć. Nie ma potrzeby tłumaczyć, jak dalece chleb warunkuje życie człowieka. Wystarczy powiedzieć, że gdy go ludziom brakowało, dokonywali przewrotów, zmieniali rządy i ustroje.
Chleb w Piśmie Świętym jest wspominany aż 375 razy. Zastanawia też podobieństwo, jakie ta Księga Ksiąg znajduje między chlebem, który jest „owocem ziemi i pracy rąk ludzkich”, a „Chlebem Życia”, jakim dla ludzi jest Jezus Chrystus (por. J 6, 35). Pierwszy chleb jest absolutnie potrzebny dla życia i rozwoju ludzkiego ciała. Drugi jest pokarmem na życie wieczne i fundamentem nieśmiertelności człowieka.
Nawet w najstarszych wierzeniach i podaniach mówi się o szukaniu pokarmu, który dawałby człowiekowi nieśmiertelność. Naprawdę jest jednak tylko jeden pokarm, który daje życie wieczne. To Jezus Chrystus, Syn Boga Żywego, który stał się Człowiekiem. On zstąpił z nieba po to, abyśmy „życie mieli i mieli je w obfitości”. „Ja jestem chlebem żywym - mówi do nas. - Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J 6, 51).
Codzienny pokarm przemienia się w nasze ciało i buduje je. Natomiast Chleb, który dla nas z nieba zstąpił, sprawia, że ten, kto się nim karmi, ma udział w zmartwychwstaniu i życiu Zwycięzcy śmierci. Św. Augustyn, tłumacząc tę prawdę swoim diecezjanom, włożył w usta Chrystusa Pana takie słowa: „Nie Ja w tobie ulegnę przemianie jak pokarm twego ciała, lecz ty przemienisz się we Mnie”.
W Eucharystii tak rozumianej i przyjętej z wiarą jest źródło życia i nadzieja. Dzięki nim człowiek wierzący uczy się patrzeć na świat, swój los oczyma siewcy. A siewca wie, że ziarno wrzucone w ziemię potrzebuje czasu, by wydać plon, że z dziś zasadzonych żołędzi jutro nie wyrośnie potężny dąb. Eucharystia jest ziarnem Bożego życia, a nasze ciała są glebą, w którą ono pada. „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne” - mówi Jezus.
Zbawiciel sieje ziarno swego zmartwychwstałego życia od wieków przez wieki. Cała nasza przyszłość zawarta jest w Jego słowach: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje... Bierzcie i pijcie, to jest Krew moja...” (Mt 26, 26-28). Czyńcie to, abyście życie mieli i mieli je w obfitości. I tak już będzie do końca świata.