Powstała z sentymentu, przywiązania do tradycji oraz w wyniku... penetracji strychu ośrodka szkoleń ZHP w Ruszelczycach. Leżała tam znaczna część instrumentów dętych po rozwiązanej z początkiem lat osiemdziesiątych przemyskiej orkiestrze harcerskiej. Dwóch jej byłych członków - Jan Semków, dyrektor Zespołu Szkół w Żurawicy oraz Jan Łaskarzewski, nauczyciel Zespołu Szkół Muzycznych w Przemyślu postanowiło, że orkiestra zagra na nowo.

Krótka, zaledwie trzyletnia historia orkiestry dowiodła, że dzięki pasji i zaangażowaniu inicjatorów, dość ryzykowny z początku pomysł powiódł się. Harcerska Orkiestra Dęta Hufca Ziemi Przemyskiej zdobyła uznanie nie tylko na naszym terenie. Obecnie trudno wyobrazić sobie jakąkolwiek uroczystość bez jej udziału. Istotnym momentem, który zdecydował o jej rozwoju była życzliwość i pomoc finansowa rady gminy Żurawica. Dzięki środkom budżetowym corocznie przyznawanym na orkiestrę można było wyremontować część instrumentów oraz zakupić nowe. Siedzibą orkiestry jest miejscowy zespół szkół, a jej skład stanowi żurawicka młodzież.

Pierwszy nabór do zespołu przeprowadzono w maju 1998 roku. Na przełomie czerwca i lipca w ośrodku harcerskim w Ruszelczycach odbył się obóz harcerski, na którym wyłoniono 18 kandydatów do orkiestry. Naukę z młodzieżą rozpoczęto od podstaw. Pierwszy występ miał miejsce już w październiku 1998 r., po kilku miesiącach prób. Harcerze podczas Mszy św. zagrali pieśń eucharystyczną Bądźże pozdrowiona oraz hejnał jasnogórski. W 1999 roku orkiestra wystąpiła 20 razy, grając na uroczystościach państwowych, kościelnych i szkolnych. Podczas apelu poległych pod pomnikiem Orląt Przemyskich jeden z założycieli "starej" orkiestry, nieżyjący już salezjanin ksiądz Władysław Dec, powiedział: "Witam i błogosławię zmartwychwstałą orkiestrę harcerską". Miesiąc później harcerze odegrali nad Jego mogiłą Modlitwę harcerską, oraz Ciszę nocną.

Coraz lepsi

Podsumowując pierwszy rok występów trzeba uznać, że osiągnęliśmy sukces - powiedział kapelmistrz Jan Łaskarzewski. Wzrósł poziom artystyczny, rozszerzył się repertuar, 18 członków orkiestry zostało uczniami szkoły muzycznej. Rozwój zespołu to nie kończący się proces, który należy utrzymać. Wymaga to ogromnych wysiłków organizacyjnych i niezbędnych nakładów finansowych. Młodzież chce grać, wyzwala się wśród niej zdrowa konkurencja, poznają swoją wartość i chcą być coraz lepsi.

W roku 2000 orkiestra wystąpiła 27 razy. W maju podczas ogólnopolskiej pielgrzymki ZHP na Jasną Górę grała pieśni eucharystyczne podczas Mszy św. w Kaplicy Cudownego Obrazu, a trębacze odegrali hejnał jasnogórski w trakcie odsłonięcia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. W tym roku na zaproszenie naczelnego kapelana ZHP orkiestra była tam ponownie.

Aktualnie orkiestra liczy 40 osób. W jej skład wchodzą sekcje: perkusji, fletów, klarnetów, trąbek, saksofonów, altów, tenorów, barytonów, puzonów oraz tub. Z przyznanych dotacji zakupiono czynele, 3 klarnety, saksofon altowy, puzon tenorowy i akcesoria. Rosnący poziom artystyczny wymaga coraz lepszych instrumentów, ale to wydatek, na który orkiestry nie stać. Nadal podstawową bazę tworzy sprzęt odziedziczony po starej orkiestrze. Zwiększa się też grany repertuar. Na każdą okazję przygotowywane są nowe utwory, a to wymaga ogromnej pracy całego zespołu. Orkiestra wraca do tradycji starych marszów, wykorzystując aranżacje nieżyjącego już kapelmistrza Jana Niemca, który jest twórcą marsza Polańczyk, złożonego z melodii góralskich, czy marsza Dziukas poświęconego znanemu w środowisku przemyskich harcerzy Jerzemu Dziukiewiczowi.

Orkiestra robi swoje i zdobywa coraz większą popularność. O tym wiedzą wszyscy. Trochę dziwi fakt, że mniej dostrzegane jest jej znaczenie promocyjne dla miasta i regionu. Może warto zatem zajrzeć za kulisy. Tam tkwi informacja o tym, co można zrobić, by harcerska dęta grała jak najdłużej.