Patrzcie w przyszłość, podejmując Nową Ewangelizację,
nową w swym zapale, nową w metodach,
nową w sposobie wyrazu.
Jan Paweł II, Haiti, 1983 r.

Kilkadziesiąt młodych osób z różnych wspólnot duszpasterstwa akademickiego KUL i wspólnot Odnowy w Duchu Świętym („Oblubienica Ducha Świętego” i „Jezus żyje wśród studentów”) wraz z prezbiterami głosiło Chrystusa zmartwychwstałego podczas ewangelizacji przeprowadzonej w połowie maja br. w miasteczku akademickim UMCS, dziedzińcu KUL, Placu Litewskim i przed Ratuszem w Lublinie. Studenci mówili o Bogu, używając różnych środków wyrazu, nie zapominając jednocześnie o Kim mówią - Jezus Chrystus był w centrum procesu ewangelizacji. Taniec z flagami, pantomimy, scenki teatralne, świadectwa o pełnym mocy i miłości działaniu Boga w życiu, śpiew i nauczanie - nie tylko zwracały uwagę przechodniów, ale zatrzymując prowokowały do refleksji nad własnym życiem, wiarą, osobistą relacją do Boga.
Ewangelizacja, która miała na celu zaproszenie ludzi, by świadomie i dobrowolnie przyjęli Jezusa jako Pana i Zbawiciela, pozwoliła zauważyć potrzebę również takiego głoszenia Chrystusa w Kościele. Studenci głosili Ewangelię, ukazując ją w czterech krokach kerygmatu, tj. krótkiego, pełnego mocy przepowiadania: „Bóg kocha ciebie i ma dla ciebie wspaniały plan, Bóg zaplanował dla ciebie życie szczęśliwe”, „Wszyscy zgrzeszyli i oddalili się od Boga, dlatego nie znają Bożego planu, ani nie doświadczają Jego miłości”, „Jezus stał się człowiekiem i na drzewie krzyża pokonał grzech i śmierć, tylko dzięki Niemu można przyjść do Boga Ojca” i „Musisz przyjąć Jezusa Chrystusa jako osobistego Pana i Zbawiciela, aby doświadczyć Jego mocy i obecności”. Przepowiadanie zakończyło się zaproszeniem do nawrócenia i uczynienia Jezusa Chrystusa swoim osobistym Panem i Zbawicielem. W czasie ewangelizacji zbierane były intencje modlitewne, za które studenci modlili się w czasie Wieczernika oraz rozdawane obrazki z modlitwą przyjęcia Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. Przeprowadzana była również ewangelizacja indywidualna, bazująca na prawdzie kerygmatu, świadectwie życia i osobistym doświadczeniu Boga przez ewangelizatorów.
Ewangelizacja pozwoliła na pewne przebudzenie i pokazała, że dla Jezusa jest miejsce w codzienności życia. Studenci, zapraszając na Wieczernik Kościoła Akademickiego KUL i do wspólnot działających w ramach duszpasterstw akademickich i parafii świadczyli, że jest tam miejsce dla każdego i możliwość dalszej formacji chrześcijańskiej pozwalającej na kształtowanie duchowego życia wiary. „Kościół rozumie, że ewangelizacja jest tym samym, co zanoszenie Dobrej Nowiny do wszelkich kręgów rodzaju ludzkiego, aby przenikając je swą mocą od wewnątrz, tworzyła w nich nową ludzkość. [...] Celem jest owa wewnętrzna przemiana” (Evangelii Nuntiandi, 18).

Modlitwa przyjęcia Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela

Jezu, wierzę w Twoje zmartwychwstanie. Bóg Cię uwielbił, napełnił Duchem Świętym i dał Ci imię, które jest ponad wszelkie imię. Klękam przed Tobą na znak, że uznaję Cię Panem, moim Panem, Panem całego mojego życia i poddaję się całkowicie Tobie i Twojej świętej woli. Nie chcę już więcej być w centrum swojego życia, Panie. Ty przejmij kierowanie. Uczyń, abym pragnął i robił to, co Ty chcesz. Powierzam Ci całego siebie, chcę być Twój. Ogłaszam Cię Panem swojego życia, moim jedynym Panem. Nie chcę być niewolnikiem ani pieniędzy, ani przyjemności, ani żadnej wady lub żądzy, która mnie oddala od Ciebie. daję Ci całe moje życie na zawsze. Podejmuj wszystkie decyzje według Twej woli i spraw, abym był jak Maryja sługą Twego słowa. Daj mi swoje życie w zamian za moje, które Ci dzisiaj powierzam na zawsze. Otwieram Ci całkowicie bramę mojego serca. Amen.