29 czerwca br. w Archikatedrze Lubelskiej obchodzono dzień wdzięczności za 35. lat posługi biskupiej arcybiskupa seniora Bolesława Pylaka. W Mszy św. koncelebrowanej przez Jubilata uczestniczyli biskupi lubelscy, biskupi przybyli z innych diecezji, przedstawiciele Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i władz samorządowych oraz liczna rzesza wiernych. Depeszę z gratulacjami przesłał m.in. Prymas Polski kard. Józef Glemp.

Okolicznościową homilię, połączoną z życzeniami, wygłosił następca abp. Pylaka, obecny Metropolita Lubelski abp Józef Życiński. Przypomniał w niej czas, w którym Jubilat obejmował diecezję, czas obchodów Millennium Chrztu Polski. Przywoływał przeszkody, z jakimi spotykały się inicjatywy kościelne, próby powstrzymania peregrynacji obrazu Matki Bożej, cytował ówczesne zapiski kard. Wyszyńskiego. " Dziś współtwórcy historii, którzy pisali jej czarne karty, powinni się wstydzić, że usiłowali krępować Matkę Bożą i uczucia ludu, a my - Lublinianie - możemy czuć się dumni, że w tamtych dniach okazaliśmy wierność". Abp Życiński zaznaczył także, że zawołanie Arcybiskupa Seniora "In Te Domine sperare" to wyraz wiary, że Bóg głębiej przenika rzeczywistość niż człowiek, który w politycznym zaślepieniu chce realizować swe plany oparte na agresji. Metropolita wezwał więc obecnych do podobnego zaufania i ukierunkowania na Boże sprawy. Następnie Jubilat podziękował zebranym, szczególnie katolikom świeckim i przeprosił za to wszystko, co mogło się nie udać w czasie jego posługi.

Abp senior Bolesław Pylak jest biskupem lubelskim od 1966 r., najpierw był biskupem pomocniczym, potem od 1975 r. ordynariuszem diecezji. W 1992 r. został podniesiony do godności Arcybiskupa Metropolity Lubelskiego, po następnych pięciu latach przeszedł na emeryturę. Jako biskup lubelski odniósł szczególne zasługi na polu budownictwa sakralnego, wzniósł budynek Archiwum Diecezjalnego i założył Wydawnictwo Diecezjalne. Powołał do istnienia Muzeum Diecezjalne z pracownią konserwacji zabytków. Przy seminarium lubelskim utworzył greckokatolickie seminarium duchowne. Jest profesorem zwyczajnym teologii KUL, był pracownikiem Katedry Teologii Dogmatycznej tej uczelni, a jako zwierzchnik diecezji Wielkim Kanclerzem KUL. W badaniach naukowych zajmował się szczególnie eklezjologią, mariologią, eschatologią i teologią pastoralną. Poruszał kwestie dowartościowania laikatu, społecznego wymiaru liturgii i sakramentów, służebności władzy w Kościele oraz otwarcia na ruchy katolickie, m. in. charyzmatyczne.