Najbardziej znaną świątynią dekanatu żoliborskiego jest kościół św. Stanisława Kostki, nieopodal placu Wilsona. Przy świątyni znajduje się grób sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki - męczennika naszych czasów. Miejsce to odwiedziło już ponad 15 mln pielgrzymów. - To ludzie z całej Polski i świata. Wśród nich było wielu dostojników państwowych i kościelnych, premierów i prezydentów państw. No i przede wszystkim Papież Jan Paweł II. W Księdze pamiątkowej pod datą 14 czerwca 1987 r. widnieje jego wpis - mówi ks. prał. Zygmunt Malacki, proboszcz parafii św. Stanisława.
Pielgrzymów przy grobie ks. Popiełuszki widać każdego dnia. I na pewno będzie ich przybywać coraz więcej, szczególnie po, miejmy nadzieję jak najszybszej, beatyfikacji ks. Jerzego. Pielgrzymi mogą zatrzymać się w pięknym i wygodnym Domu Pielgrzyma „Amicus”, który znajduje się tuż obok kościoła i grobu ks. Jerzego. Na październik planowane są bardzo uroczyste obchody 20. rocznicy męczeńskiej śmierci ks. Popiełuszki. Wtedy też ma zostać otwarte muzeum poświęcone Słudze Bożemu. Duża część eksponatów jest już zebrana.

Parafie dekanatu

Dekanat żoliborski liczy dziś 7 parafii. Są to parafie (w kolejności od najstarszej do najmłodszej):
1. Matki Bożej Królowej Polski na Marymoncie (parafia prowadzona przez Księży Marianów) - erygowana w 1905 r.
2. św. Jozafata na Powązkach - erygowana w 1922 r.
3. św. Stanisława Kostki przy pl. Wilsona (parafia wicedziekańska) - erygowana w 1927 r.
4. Dzieciątka Jezus przy ul. Czarnieckiego - erygowana w 1949 r.
5. Św. Jana Kantego na Sadach Żoliborskich (parafia dziekańska) - erygowana w 1952 r.
6. Zesłania Ducha Świętego na Piaskach - erygowana w 1984 r.
7. Świętych Rafała i Alberta na Rudzie - erygowana w 1988 r.
Pod względem liczby mieszkańców największą parafią w dekanacie jest parafia Zesłania Ducha Świętego na Piaskach, a najmniejszą parafia św. Jozafata na Powązkach. Jedna parafia w dekanacie - Zesłania Ducha Świętego - dopiero niedawno zakończyła budowę swojego kościoła oraz zaplecza duszpasterskiego. Zespół budynków kościelnych przy ul. Broniewskiego wygląda dziś imponująco i jest tam wiele możliwości na prowadzenie udanej działalności duszpasterskiej, co zresztą jest już czynione. Natomiast parafia Świętych Rafała i Alberta ciągle buduje swój kościół parafialny. Tam jednak nie jest to przedsięwzięcie bardzo pilne, ponieważ tymczasowa kaplica, w której sprawuje się liturgię, jest tak zbudowana, że sprawuje właściwie funkcję kościoła parafialnego. W pozostałych parafiach dekanatu kościoły są zbudowane już od dawna.

Duchowieństwo i wierni

Dziekanem dekanatu żoliborskiego jest ks. prał. Antoni Dębkowski, od 1981 r. proboszcz parafii św. Jana Kantego, od 1983 r. dziekan bielański, a od 1992 r., po reformie dekanatów, dziekan żoliborski. Jest to jednocześnie proboszcz najdłużej pracujący w dekanacie. Proboszczem o najkrótszym stażu w dekanacie jest ks. Paweł Piotrowski, od miesiąca proboszcz parafii Dzieciątka Jezus. Wicedziekanem dekanatu jest ks. prał. Zygmunt Malacki, proboszcz parafii św. Stanisława Kostki. Najwięcej wikariuszy pracuje w parafii Zesłania Ducha Świętego i św. Jana Kantego, po czterech, a najmniej w parafii św. Jozafata, tylko jeden.
Mieszkańcy dekanatu to osoby głównie starsze i samotne, zamieszkujące mieszkania o bardzo małym metrażu. Wielu mieszkańców ma wyższe wykształcenie. Nieco więcej młodych osób zamieszkuje w parafiach Zesłania Ducha Świętego i Świętych Rafała i Alberta, ale i tam widać sporo osób starszych. Dużo czasu kapłanom zajmują więc odwiedziny w domach osób starszych i chorych z posługą sakramentalną.
- W takim stosunkowo niewielkim dekanacie jak nasz, gdzie kościoły parafialne położone są dość blisko siebie, wielu wiernych uczęszcza do różnych świątyń. Wiem, że niektórzy moi parafianie chodzą do św. Stanisława Kostki i odwrotnie. Nie wszystkie parafie prowadzą kurs dla narzeczonych czy poradnictwo rodzinne, bo nie ma takiej potrzeby. Np. do nas przychodzą mieszkańcy innych parafii do prężnie funkcjonującej poradni rodzinnej, a nasi młodzi narzeczeni na katechezy przedmałżeńskie chodzą do św. Stanisława - mówi ks. Dębkowski.

Duszpasterstwo

We wszystkich parafiach dekanatu odprawia się w niedziele i święta wiele Mszy św. Dotyczy to szczególnie parafii Zesłania Ducha Świętego (jest bardzo liczna), parafii dziekańskiej (dysponuje stosunkowo niewielkim kościołem i żeby rozładować tłok, trzeba odprawiać więcej Mszy św.) oraz parafii św. Stanisława Kostki (z racji licznie przybywających pielgrzymów). W tej ostatniej parafii w sezonie letnim ostatnia Msza św. niedzielna odprawiana jest o godz. 21.00.
Nigdzie księża nie narzekają na brak chętnych do przystąpienia do sakramentu pokuty. Szczególnie dużo osób spowiada się w kościele św. Stanisława Kostki (z powodu oczywiście licznych pielgrzymów). Ale również wielu, w tym wielu przyjezdnych, w parafii dziekańskiej św. Jana Kantego. - Chyba ze względu na dogodne położenie naszego kościoła przy skrzyżowaniu popularnych szlaków komunikacyjnych - wyjaśnia ks. Dębkowski.
Z kolei w parafii Dzieciątka Jezus szczególnie cenionym spowiednikiem jest emerytowany proboszcz ks. Roman Indrzejczyk, który, jak sam wyznał w wywiadzie dla jednej z gazet, bardzo lubi spowiadać.
Każda parafia w dekanacie ma swój specyficzny charyzmat. Życie parafii św. Stanisława Kostki wyznacza rozwój kultu ks. Jerzego Popiełuszki. Regularnie w każdą ostatnią niedzielę miesiąca o godz. 18.00 odprawiane są Msze za Ojczyznę. Uroczyście celebrowane są rocznice imienin i uprowadzenia ks. Jerzego. - Te wszystkie uroczystości i spotkania mają nam uzmysłowić, że nauczanie ks. Jerzego jest ponadczasowe, a słowa, które wypowiedział w latach 80. są bardzo aktualne również na początku XXI w. - podkreśla ks. Malacki.
Fenomenem na skalę światową jest służba porządkowa, która w parafii św. Stanisława Kostki pracuje bez przerwy od października 1984 r. Kiedy porwano ks. Popiełuszkę zawiązał się komitet, najpierw czekania na ks. Jerzego, a potem, kiedy już znaleziono ciało, czuwania przy grobie. Rozeszły się bowiem pogłoski, że komuniści chcą wykraść ciało z grobu i przenieść w inne miejsce. Władze komunistyczne bardzo chciały, żeby grób ks. Popiełuszki był w innym miejscu, najlepiej w Suchowoli, ewentualnie na Powązkach. Decyzja Prymasa Polski była jednak jednoznaczna - grób ma być przy parafii, w której ks. Jerzy przepracował ostatnie lata życia. Od tamtej pory służby porządkowe czuwają przy grobie non stop.
W parafii Świętych Rafała i Alberta też bardzo prężnie działa służba porządkowa, funkcjonująca tam jako „Totus Tuus”. Członkowie mają swoje regularne spotkania formacyjne - najbliższe 9 września o 19.00 - i pełnią służbę porządkową zarówno podczas uroczystości w swojej parafii, jak i w całej archidiecezji. Np. pełnią regularną służbę na Polach Wilanowskich, podczas nabożeństw sprawowanych w kaplicy przy budującej się Świątyni Opatrzności Bożej. Ale w tej parafii bardzo prężnie działa także Akcja Katolicka, Ruch Rodzin Nazaretańskich i Caritas. Bardzo rozbudowany jest też ruch harcerski. Wydawane jest także jedno z lepszych pisemek parafialnych Archidiecezji - Pod krzyżem.
Z kolei w parafii Dzieciątka Jezus raz w tygodniu w środy prowadzone są modlitwy o uzdrowienie. Prowadzi je rezydent ks. prał. Jan Szymborski. Na te modlitwy przyjeżdżają wierni z całej Warszawy i okolic. Natomiast parafia dziekańska słynie z zespołu pań, które przygotowują chorych w domach do przyjmowania sakramentów w pierwsze piątki miesiąca. Zespół ten założył jeszcze pierwszy proboszcz parafii ks. prał. Teofil Bogucki. W parafii św. Jana Kantego pracuje bardzo lubiany przez dzieci, a przez starszych ceniony jako znakomity spowiednik, ks. wikariusz Jan Sudoł. Jego pasją, której oddaje się w wolnym czasie, jest hodowla papug.
Jedyna zakonna parafia w dekanacie, Księży Marianów na Gdańskiej, znana jest natomiast w całej Polsce z funkcjonującego przy niej Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich. W parafii tej prężnie działa też grupa modlitewna Odnowy w Duchu Świętym.

Ks. dziekan Antoni Dębkowski urodził się 14 września 1939 r. w Niewiarowie w archidiecezji wileńskiej. Święcenia kapłańskie otrzymał w maju 1962 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Jako wikariusz pracował w Latowiczu, Tłuszczu, Legionowie, Pyrach, kościele św. Anny w Warszawie i w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Saskiej Kępie. Przez 2 lata był rektorem kaplicy w Pustelniku koło Marek, gdzie prowadził budowę kościoła i plebanii. Od 1981 r. jest proboszczem parafii św. Jana Kantego w Warszawie. Od 1992 r. pełni funkcję dziekana dekanatu żoliborskiego. Jest doktorem na Wydziale Teologicznym ATK (dziś UKSW), przy Katedrze Biblistyki Starego Testamentu.