Dziwuję się słońcu, które świeci co dzień
Dziwuję się chmurom, które biegną stale
I gwiazdom świecącym nawet gdy ich nie widać
Dziwuję się wodom płynącym kroplami
Dziwuję się łąkom zimą martwym a wiosną zielonym
I ptakom stale ufającym Bogu
W końcu i sobie dziwić się zaczynam
Że choć życie jest trudne
Ja jednak w zachwycie żyję nieustannie
Nad Bożą miłością w świecie objawioną