Parafia w Trzebusce k. Sokołowa została erygowana w 1988 r. Wcześniej miejscowość była podzielona między dwie parafie: część wioski należała do parafii w Sokołowie Młp., część do Nienadówki.

Obecnie parafia liczy 893 wiernych. Od ośmiu lat proboszczem jest tu ks. kan. Roman Głód. Stąd pochodzi siedem sióstr zakonnych i jeden ksiądz diecezjalny.

Zrealizowane pragnienie

Pragnienie budowy własnego kościoła w Trzebusce sięgało początków XX wieku. Początkowo zbudowano drewnianą kapliczkę z elementów starego, rozebranego kościoła w Nienadówce. W planach była rozbudowa tej kapliczki, by można było tam sprawować liturgię, ale ostatecznie do tego nie doszło. Dopiero w latach 70. XX w. z inicjatywy ks. Edwarda Strzępka, proboszcza z Nienadówki, powstał punkt katechetyczny w domu po śp. Piotrze i Katarzynie Szotach. W 1972 r. bp Ignacy Tokarczuk wyraził zgodę na prowadzenie katechizacji w tym domu. W lutym następnego roku na prośbę parafian ks. Michał Gądek, proboszcz z Sokołowa, odprawił tam pierwszą Mszę św.

Mimo ogromnych przeszkód ze strony władz państwowych podjęto starania o budowę kościoła. Pozwolenie udało się uzyskać po pamiętnych wydarzeniach w naszym kraju z sierpnia 1980 r. Postanowiono, że miejscem wznoszenia nowego kościoła będzie plac ofiarowany przez Marię i Jana Motylów, gdzie w czasie wojny zostali zamordowani Andrzej i Leon Ciupakowie. Już w następnym roku rozpoczęła się budowa.

Projekt świątyni wykonał inż. Roman Gorczyca z Rzeszowa. 16 listopada 1986 r. bp Ignacy Tokarczuk, ordynariusz przemyski, dokonał poświęcenia nowej świątyni, która przez dwa lata pełniła funkcję kościoła filialnego parafii w Sokołowie Młp. W lipcu 1988 r. bpIgnacy Tokarczuk erygował w Trzebusce samodzielną parafię. Pierwszym proboszczem został ks. Zygmunt Mularski.

Ludzie okazali się ogromnie solidarni, zjednoczeni, pracowici, potrafili się zmobilizować, wytworzyła się wspólnota. W krótkim czasie po wzniesieniu kościoła powstała plebania oraz szkoła, a wkrótce potem także cmentarz. Plac pod cmentarz ofiarowali Julia i Józef Koziołowie oraz Marian Lepianka.

Duchowość

Ludzie w Trzebusce są rozmodleni modlitwą różańcową. Jeszcze przed budową kościoła był zwyczaj, że w niedziele spotykano się na wspólnej modlitwie różańcowej. Ta tradycja przetrwała, chociaż w zmienionej formie, bo teraz wspólne spotkania odbywają się tylko w I niedzielę miesiąca po porannej Mszy św., na zmianie tajemnic różańcowych. Modli się 21 róż oraz dwie róże misyjne, a więc blisko połowa wiernych umiłowała modlitwę różańcową. Jak podkreśla Ksiądz Proboszcz, to apostolstwo modlitwy różańcowej jest widoczne w łaskach, jakie ludzie otrzymują.

Kult Czarnej Madonny przejawia się także w tym, że sobotnie Msze św. zasadniczo odprawiane są jako wotywne o Matce Bożej Częstochowskiej, także wtedy, gdy ludzie proszą o Mszę św. w sprawach szczególnie trudnych.

Widoczny jest na tym terenie szacunek dla starszych rodziców. Jeśli nawet są schorowani czy obłożnie chorzy, opiekują się nimi dzieci. W pierwsze piątki kapłan odwiedza chorych z Najświętszym Sakramentem.

Aktywnie działa Akcja Katolicka, którą tworzą ludzie młodzi. Należą do niej m. in. animatorzy ministrantów. W czasie tych wakacji spośród grupy lektorów, pięciu pogłębiało swoją formację na specjalnych rekolekcjach w Niechobrzu. Niedzielną liturgię upiększa schola dzieci młodszych prowadzona przez księdza, a w większe uroczystości śpiewa schola starsza, która ćwiczy pod kierunkiem organisty. Młodzież parafii uczestniczyła w spotkaniu z Ojcem Świętym podczas jego ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny.

Popularne są odpusty poprzedzane 40-godzinnym nabożeństwem i spowiedzią św. Na główne uroczystości przybywają ludzie z całej okolicy.

Ksiądz Proboszcz zaznaczył, że parafianie są oddani Kościołowi. Są ofiarni, nie szczędzą też wysiłku fizycznego dla materialnego upiększenia świątyni. Kolejno sprzątają świątynię i przychodzą do pracy, gdy jest taka potrzeba.

Widoczny jest wzrost kultury bycia i kultury religijnej, m. in. szacunek dla Najświętszego Sakramentu - nigdy nie zanotowano jakiegoś niestosownego zachowania się w pobliżu świątyni. Godne podkreślenia jest pragnienie wiernych, by na 10-lecie parafii odwiedził ich wspólnotę Ksiądz Biskup, co też się stało (w tym skromnym jubileuszu uczestniczył bp Edward Białogłowski). Na uwagę zasługuje też fakt, że w sierpniu będą organizowane dwa wesela bezalkoholowe. Problem alkoholizmu, jak w całym kraju, dotyka i tę parafię. Jest kilka rodzin cierpiących z powodu alkoholizmu jednego czy obydwojga rodziców.

Ludzie zajmują się rolnictwem, ale ponieważ ziemie są tu piaskowe, muszą nadrabiać ciężką pracą. Uprawiano len, potem duże ilości truskawek, teraz trzeba myśleć o zmianach w uprawie, bo ziemia już się wyrodziła. Wielu młodych ludzi, widząc trudności, wyjeżdża za granicę. Często młode małżeństwa wyjeżdżają do pracy, a później już nie wracają tutaj. Równocześnie jednak jest wiele rodzin zdrowych, które tu pozostając, przykładnie wychowują swoje potomstwo, często liczne.