Sam żyje dzięki nieudanej próbie usunięcia go z łona matki. Dowiedział się o tym podczas studiów medycznych. Jako ginekolog dokonał dziesiątek tysięcy tzw. aborcji. W ramach ekspiacji za swój grzech próbuje przestrzec innych przed pójściem drogą podobną do jego grzesznej drogi. Nie poddaje się, choć nie jest to proste. Kiedy publicznie zmienił swoje postępowanie, ówczesne kierownictwo komunistyczne Jugosławii ukarało go. Zmniejszono mu o połowę pensję. Po przejściu na emeryturę też otrzymał połowę stawki. Nie żałuje jednak swej decyzji. Postanowił występować przeciw aborcji. Wtedy środowiska ateistyczne i feministyczne zaczęły go atakować w prasie. Pisano, że socjalistyczne państwo dało mu wykształcenie, żeby mógł wykonywać aborcje, a on uprawia sabotaż przeciw państwu. Zwolniono z pracy jego córkę, która też jest lekarzem, a syna, wówczas studenta medycyny, oblano na egzaminach. - Mam na sobie wielki grzech. To nie wystarczy, iż powiem, że to moja wina. Muszę zrobić coś więcej - mówił do studentów Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. - Teraz walczę przeciw aborcji - dodał. Jednym z przejawów tej walki jest publiczne przestrzeganie przed zabijaniem poczętych dzieci. W Toruniu dr Stojan Adasević wystąpił w WSKSiM podczas sesji zatytułowanej Zagrożenia małżeństwa i rodziny. Gość z Serbii mówił na temat Życie ludzkie jest święte - dlaczego „nie” dla tzw. aborcji, dlaczego „nie” dla technik in vitro i doświadczeń na ludzkich embrionach. - Ludzie mają pieniądze i stwarzają nowych lekarzy Mengele, którzy robią eksperymenty na ludziach. Ojciec Święty miał rację, kiedy powiedział światu „nie” dla aborcji, „nie” dla zapłodnienia in vitro i „nie” dla eksperymentów na ludzkich embrionach. Studiowałem nie po to, by zabijać, a po to, by pomagać ludziom, leczyć ich - mówił Stojan Adasević i ubolewał nad tym, że pojął to późno, po dokonaniu ok. 62 tysięcy aborcji. Opowiedział swoje porażające świadectwo po to, by przestrzec Polaków przed występowaniem przeciw życiu. Gość z Serbii ostrzegł Polaków, by nie pozwolili zliberalizować prawa i dopuścić do zabójstw poczętych dzieci na życzenie kobiety. Narody, które nie kochają dzieci, wymierają, a ich ziemia przechodzi w obce ręce. Sam przyznał, ze jego naród został ukarany za ateizm. Statystyka w Serbii jest przerażająca. Na 25 poczęć rodzi się tylko jedno dziecko. Wcześniej w Jugosławii obowiązywało prawo, że aborcji można dokonać do 20 tygodnia ciąży, później weszła ustawa, że można ją robić do momentu narodzin dziecka. Serbskie prawo przewiduje, że życie dziecka jest pod ochroną dopiero od chwili wydania pierwszego krzyku. Wywołuje się więc wczesne porody. Obok fotela ginekologicznego stoi wiadro z wodą i zanim dziecko zdąży krzyknąć, zatyka mu się usta, wkłada pod wodę i topi, aby nie zaczerpnęło powietrza. Adasević wiele lat traktował aborcję jako zabieg chirurgiczny, wycięcie tkanki ciążowej. Pierwszy raz z odmiennym poglądem spotkał się w szpitalu, gdzie pracował ze słoweńskimi katolickimi siostrami zakonnymi. Swój błąd w pełni zrozumiał jednak, kiedy zaczął pracować na ultrasonografie. Aparat do badań USG otrzymał na początku lat 80. Kiedy zobaczył na ekranie wnętrze macicy i żywe dziecko ssące kciuk, powoli zaczął wszystko rozumieć. Ale to jeszcze nie był przełomowy moment. Dręczyły go sny. Śniły mu się dzieci w różnym wieku, które zamordował. Dzieci się go bały. Chodzący między nimi człowiek - św. Tomasz z Akwinu powiedział mu, dlaczego się go boją. Zapowiedział, że szczegóły tych snów, które wyprowadziły go z ciemności, zostaną ujawnione po jego śmierci. Zapisał je w swoim testamencie. Obecnie, choć przeszedł dwa zawały, nie ustaje w wysiłkach, by zadośćuczynić za swój grzech. W całej Serbii ma wiele wykładów i prelekcji na temat ochrony nienarodzonych. Dwukrotnie udało mu się w jugosłowiańskiej telewizji pokazać film Bernarda Nathansona Niemy krzyk. Dzięki jego inicjatywie na początku lat 90. udało się przeforsować w jugosłowiańskim parlamencie ustawę o ochronie życia nienarodzonych. Trafiła ona jednak do prezydenta Slobodana Miloszevicia, który jej nie podpisał i dlatego nie weszła w życie.