16 maja br. papież Jan Paweł II ogłosił ją świętą. Z wykształcenia była lekarzem pediatrą, w życiu zrealizowała się jako kochająca matka i żona. Była kobietą niezwykle aktywną, uwielbiała przyrodę, uprawiała narciarstwo, często wychodziła do teatru. Życie towarzyskie, jakie prowadziła, było wsparte wielką wewnętrzną pracą nad sobą, wolą kochania Boga i pomocy bliźniemu. Stąd jej zaangażowanie w modlitwę, medytację, udział w Akcji Katolickiej i wolontariacie. Najważniejsza jednak dla niej była rodzina. Wzory wyniosła z rodzinnego domu. Jej rodzice dali wspaniały przykład chrześcijańskiej pobożności. Gianna właśnie tę radość, wypływającą z prowadzenia życia duchowego, wniosła w małżeństwo i wychowywanie dzieci. Gdy była w ciąży z czwartym dzieckiem, musiała dokonać wyboru między swoim życiem a życiem dziecka. Zmarła przy porodzie. Córka, dla której poświęciła życie, była obecna na uroczystościach kanonizacyjnych. Ten heroiczny gest papież Paweł VI określił jako „świadomą ofiarę” - ukazującą wyjątkową świętość przeżywaną w sposób spontaniczny i głęboki przez całe życie”. „To życie - proste, dobre, zwyczajne wzbudziło zainteresowanie ludzi, gazet, Kościoła, dzięki świadectwu licznych osób, które ją znały. Świadectwa te, starannie oceniane przez władze kościelne, wydobyły w pełni na światło dzienne jej drogę do świętości, którą Kościół pragnie ukazać wszystkim wiernym jako wzór do naśladowania” - napisał Ojciec Święty.