Witebsk, wakacje 2001 r.

"Gdy przed Kościołem otwiera się nowy etap drogi, rozbrzmiewa w naszych sercach echo słów, jakimi pewnego dnia Jezus, skończywszy przemawiać do tłumów z łodzi Szymona, wezwał Apostoła, aby ´wypłynął na głębię´ na połów ryb: ´Duc in altum´ (Łk 5, 4). Piotr i jego pierwsi towarzysze zaufali słowu Chrystusa i zarzucili sieci. ´Skoro to uczynili, zagarnęli (...) wielkie mnóstwo ryb´ (Łk 5, 6). ´Duc in altum!´. Dzisiaj te słowa skierowane zostają do nas..." (Nuovo Millennio Inneunte)

Posługując się słowami Ojca Świętego zawartymi w liście apostolskim Nuovo Millennio Inneunte, z wielką radością przystępuję do kolejnego listu do Was. Jest on dla mnie niekiedy jedyną okazją do przeprowadzenia z Wami "przyjacielskiej rozmowy". Jest to także wspaniała okazja do tego, by podzielić się z Wami bezmiernym bogactwem Roku Jubileuszowego, by wyrazić wspólną wdzięczność dobremu Bogu za wielkie dzieła Jego miłości, które stały się naszym udziałem.

Chociaż upłynęło tak niewiele czasu, chociaż wszystko jest u nasz jeszcze w przysłowiowych "powijakach", to jednak Kościół na Białorusi świętował już swój pierwszy jubileusz - 10 lat istnienia struktur kościelnych na tej ziemi. W związku z tym, w Wielki Wtorek katedra witebska wypełniła się po brzegi ludźmi, którzy przybyli z całej diecezji, by uczestniczyć w tej uroczystości. We wspólne dziękczynienie włączył się Nuncjusz Apostolski na Białorusi, Biskupi białoruscy oraz siostry zakonne i kapłani, zebrani w Witebsku na miesięcznym dniu skupienia. Wierni w sposób niezwykle wzruszający okazali swą wdzięczność za obecność kapłana wśród nich, za powstające parafie, dekanaty, diecezję. Papież Jana Paweł II, przy tej okazji przesłał specjalne odznaczenia dla tych kapłanów, sióstr zakonnych i katolików świeckich, którzy poprzez swoje oddanie i świadectwo życia, najbardziej przysłużyli się odnowie i wzrastaniu Kościoła katolickiego na Białorusi. Wspaniała oprawa liturgiczna, śpiew, kwiaty, łzy wzruszenia i radości... Słowa są zbyt małe, aby wyrazić doznania serca.

Triduum Paschalne i przeżywanie tajemnicy Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa odznaczało się niezwykłym klimatem. W tym roku największe tajemnice naszej wiary świętowaliśmy w tym samym czasie co nasi bracia prawosławni. W okresie Wielkanocy, na ulicach miast wszyscy pozdrawiali się słowami: "Christos Vaskros, Saprawdy Vaskros!" - Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał! Było to spontaniczne wyznanie wiary, że na ten czas zostały jakby zawieszone wszelkie różnice i podziały. To radosne paschalne zjednoczenie ożywiło w naszych sercach nadzieję na prawdziwą jedność Kościoła.

Kolejnym wydarzeniem, tkwiącym bardzo głęboko w moim sercu, jest świadectwo życia 18-letniego Maksyma. Jest on synem katoliczki i prawosławnego, którzy po kilkunastoletnim wspólnym życiu postanowili zawrzeć sakrament małżeństwa w Kościele katolickim - być może jest to owoc codziennych modlitw Maksyma - jednego z pierwszych i najgorliwszych ministrantów nowej parafii pw. Jezusa Miłosiernego. Ale to jeszcze nie koniec opowiadania: z początkiem jesieni, Maksym rozpocznie swą formację w Wyższym Seminarium Duchownym w Pińsku - odpowiedź na Boże wezwanie Duc in altum?...

Wraz z nowym tysiącleciem, rozpocząłem pierwszą w diecezji witebskiej wizytację pasterską, by móc niejako "dotknąć" osobiście radości i problemów powierzonej mi Owczarni. Odwiedziłem już parafie w Orszy, Lepielu, Szumilinie, Dryświatach, Pelikanach, Tołoczynie, dwie nowopowstałe parafie w Witebsku, Liozno... Wszystkie te spotkania napełniły moje serce wzruszeniem i wdzięcznością wobec Boga, za tak piękne i otwarte serca, gotowe do wielkiego poświęcenia i trudu, ażeby wreszcie był kapłan, była kapliczka, kościół, wspólnota wierzących. To wszystko stanowi dla tych ludzi swego rodzaju "duchowe sanatorium" po latach prześladowań i cierpienia.

Obecnie noszę w sercu troskę o zorganizowanie godziwego odpoczynku wakacyjnego dla dzieci i młodzieży. Głównie chodzi o dzieci z rodzin rozbitych, żyjących bardzo ubogo. Diecezjalna Caritas czyni wszystko, by sprostać wyzwaniu; dla części dzieci udało się nam zorganizować " Wakacje z Bogiem" na terenie naszej diecezji, w starym mariańskim klasztorze w Drui, u Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny w Baranowiczach oraz u Sióstr Nazaretanek w Nowogródku. Będziemy również wspólnie pielgrzymować do naszych sanktuariów w Budsławiu i Brasławiu, by przez wstawiennictwo naszej Matki - Maryi wypraszać łaski potrzebne diecezji, naszym rodzinom i bliskim.

Kolejnym, bardzo przez nas wyczekiwanym etapem wakacji jest intensywne przygotowywanie się do spotkania z Ojcem Świętym na Ukrainie. Razem z moimi Diecezjanami udaję się w pielgrzymkę do Kijowa, by w spotkaniu z Namiestnikiem Chrystusowym, w Jego słowie i błogosławieństwie znaleźć umocnienie dla naszej wiary, nadziei i miłości, byśmy całym swym życiem odpowiedzieli na Chrystusowe Duc in altum!

Tych kilka wydarzeń, które opisałem, jest naszą rzeczywistością, którą pragnę podzielić się z Wami, Drodzy Przyjaciele. Dziękuję za Wasze wsparcie modlitewne i materialne, za wrażliwe i otwarte serca. Ogarniam Was swą miłością, łączę się z Wami w przeżywaniu waszych radości i sukcesów, jak również Waszych problemów i trudności. Razem z Chrystusem wołam do Was wszystkich i do każdego z osobna: Duc in altum!

Zapraszam każdego z Was na cudowną Witebszyczyznę, serdecznie pozdrawiam i z całego serca błogosławię.