"Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków policjanta, ślubuję: służyć wiernie Narodowi, chronić ustanowiony Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej porządek prawny, strzec bezpieczeństwa Państwa i jej obywateli, nawet z narażeniem życia.

Wykonując powierzone mi zadania, ślubuję pilnie przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej, przestrzegać dyscypliny służbowej oraz wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych.

Ślubuję strzec tajemnicy państwowej i służbowej, a także honoru, godności i dobrego imienia służby oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej".

(Rota ślubowania Policji Polskiej)

Trochę historii

Policja Państwowa w Polsce została powołana 24 lipca 1919 r. ustawą Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, zaledwie w osiem miesięcy po odzyskaniu niepodległości przez nasze państwo. Według danych, we wrześniu 1939 r. na terenie kraju zginęło blisko 3 tys. policjantów, podobna liczba funkcjonariuszy znalazła się wśród uchodźców. Prawie 12 tys. policjantów trafiło do niewoli radzieckiej. Ponad połowa z nich została zamordowana przez NKWD wiosną 1940 r. w Twerze (wówczas Kalinin) i pogrzebana w mogiłach zbiorowych w Miednoje. Pod okupacją hitlerowską policjanci stanęli w obliczu konieczności podjęcia służby w organach policyjnych, należących do administracji Niemiec. Wielu z nich podjęło współpracę z Polskim Państwem Podziemnym, przekazując nieocenione informacje o zamierzeniach okupantów. Wielu poniosło za to śmierć lub trafiło do obozów koncentracyjnych. W październiku 1944 r. Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego powołał Milicję Obywatelską: formację posiadającą odpowiednie "oblicze klasowe" i wspierającą rządzącą partię. Zerwano z tradycjami Policji Państwowej, zmieniono nazwy, umundurowanie i nazewnictwo stopni. Po 46 latach

na mocy ustawy Sejmu z 6 kwietnia 1990 r. Milicja Obywatelska została rozwiązana, a powołana Policja Państwowa, nawiązująca do tradycji sprzed II wojny światowej. Dotyczy to filozofii działania, zakładającej współpracę ze społeczeństwem. Przywrócono zasadę apolityczności oraz dawne nazewnictwo.

Barbara Sawic

U Skulskiej Madonny Bolesnej

W niedzielę 29 lipca br. do sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skulsku, znanego jako sanktuarium służb mundurowych, przybyli z pielgrzymką policjanci rejonu włocławskiego i konińskiego. Formacja polskiej policji przybywa do Sanktuarium w miesiącu swego święta ( zwykle jest to ostatnia niedziela lipca). O godz. 10.30 nastąpiło zawiązanie wspólnoty pielgrzymów, po czym przy dźwiękach marsza w wykonaniu orkiestry dętej, działającej przy Gminnym Ośrodku Kultury w Skulsku, policjanci weszli do świątyni i pokłonili się Matce Bożej Bolesnej w wizerunku Skulskiej Piety. Rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył ks. prał. Antoni Łassa, wikariusz biskupi na rejon koniński. Koncelebransami byli: kapelan policji powiatu kolskiego - ks. kan. Józef Wronkiewicz, kapelan policji powiatu włocławskiego - ks. Marian Jaros i miejscowy proboszcz - ks. Marian Kowalski. Po liturgicznym pozdrowieniu pielgrzymów powitał Kustosz sanktuarium, polecając ich opiece Skulskiej Madonny Bolesnej. Powiedział m.in.: " Drodzy przyjaciele policjanci, w sanktuarium na Skulskiej Kępie jest Dom Bolesnej Matki, jest to także wasz dom. Tu możesz przyjść zawsze, bo tu jest Twoja Matka. Tu możesz zawsze przytulić się do Jej serca. Z Nią łatwiej zrozumiesz swoje i Narodu, któremu służysz, boleści" . Homilię wygłosił ks. prał. A. Łassa. Nawiązując do tekstu niedzielnej Ewangelii, Kaznodzieja mówił o znaczeniu modlitwy w życiu każdego człowieka - również i policjanta. Modlitwa w niełatwej służbie dla bezpieczeństwa państwa i jego obywateli jest nieodzowna - powiedział Ksiądz Prałat. Na zakończenie Mszy św. Kustosz sanktuarium podziękował przybyłym i ich kapelanom za modlitwę i zaprosił do wspólnego pielgrzymowania w przyszłym roku. Później miał miejsce tradycyjny poczęstunek: grochówka, przygotowana przez Gminę w Skulsku. Na zakończenie pielgrzymi stanęli do Apelu przed Skulską Pietą. Rozważanie poprowadził i zawierzenia policjantów i ich rodzin Matce Bożej dokonał ks. J. Wronkiewicz.

Dla mnie, jako nowego proboszcza parafii Skulsk, była to pierwsza pielgrzymka z serii tzw. pielgrzymek mundurowych. Oczekiwałem jej z niepokojem, mając w pamięci czas miniony, czas znanego nam stosunku peerelowskiej milicji do Kościoła i duchowego wymiaru człowieka. Dziś wiem, że ten czas powoli mija i idzie nowe. Dlatego warto i trzeba tej formacji okazać wiele miłości i czasu, który na pewno stracony nie będzie.