Letnie, rodzinne rekolekcje. Rozpoczął je 14 lat temu ks. Józef Gut. Początkowo wyjeżdżało na nie kilka osób. W tym roku było to już 25 rodzin, czyli blisko 100 uczestników. „Z biegiem lat doczekaliśmy się nie tylko większej liczby zainteresowanych, ale i sześciu programów rekolekcyjnych. Dla beniaminków są zarezerwowane tematy: dialog w małżeństwie i rodzinie; rola mężczyzny jako męża i ojca; rola kobiety w małżeństwie i rodzinie; wychowanie dzieci. W ubiegłym roku dołączyliśmy tematy o świętowaniu i przełamywaniu barier” - powiedział Niedzieli ks. Józef Gut. Choć większość rodzin biorących udział w rekolekcjach pochodzi z Jaworzna, to nie brakuje też małżeństw z Tychów, Katowic, a nawet Szczecina. Odkryliśmy, że rekolekcje nie mogą trwać dłużej niż 8 dni, bo po prostu całej rodzinie jest bardzo trudno wyjechać na dłuższy czas. Rodziny powinny mieć także jak najwięcej czasu dla siebie, dlatego czas po obiedzie - od 13.00 do 18.00 jest przeznaczony tylko dla nich” - wyjaśnia ks. Gut.
Już nie raz okazywało się, że rodziny mogły wyjechać w inne miejsce, nawet zagranicę, a jednak wybierały rekolekcje. „Jestem lepszym człowiekiem, jesteśmy lepszym małżeństwem” - zapewnia Zbyszek Janicki, stały uczestnik rekolekcji z 26-letnim stażem małżeńskim. Czy może być lepsza zachęta do udziału? Małżonkowie nie tylko zbliżają się do Boga, ale również do siebie, swoich pociech i innych rodzin. Powstała grupa przyjaciół, którzy starają się wspierać nie tylko w czasie wakacji, ale i przez cały rok. Dlatego zawiązał się Ruch Spotkań Małżeńskich i raz w miesiącu w sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Jaworznie-Osiedlu Stałym odbywa się konferencja i Liturgia, w której biorą udział rodziny wyjeżdżające na rekolekcje. „Słuchając świadectw innych rodzin, uczymy się jak żyć, by wiara była powiązana z codziennym życiem” - podkreśla Andrzej Kędziorski.
„W środowisku uchodzimy za dobraną parę, ale udział w rekolekcjach uświadomił nam, jak wiele jeszcze musimy poprawić w swoich relacjach” - powiedzieli Niedzieli Elżbieta i Władysław Motykowie z Jaworzna. „Dostrzegliśmy, jakimi wartościami powinniśmy się kierować w życiu, by osiągnąć pomyślność i pozostać w zgodzie z Bogiem. Dotychczasowe tempo życia i codzienne obowiązki pochłaniały nas do tego stopnia, że choć byliśmy blisko siebie, to jednak rozmijaliśmy się. Od tego roku mamy zamiar to zmienić” - zapewniają Elżbieta i Władysław Motykowie.
Wbrew pozorom udział w rekolekcjach nie jest łatwy. Trzeba nastawić się na głos prawdy o nas samych. A przecież nikt z nas nie chce dowiadywać się, że popełnia błędy i by je wyeliminować musi zmienić przyzwyczajenia. „Z jednej strony komuś zależy, by nakłonić nas do udziału w rekolekcjach, a z drugiej jest ktoś, kto nas od tego zamiaru odwodzi” - dodaje Andrzej Kędziorski. „Letnie ćwiczenia duchowe to niejednokrotnie ciężka praca. Aby wyjazd potraktować poważnie, trzeba pracować nad sobą, słuchać wykładów, z małych kawałków układać większą całość. I gdyby nie żona to w tym roku nie wziąłbym udziału w rekolekcjach, a tak nauczyłem się sztuki negocjacji, którą już wykorzystuję, może nie tyle w rodzinie, co w pracy” - tłumaczy Zbyszek Janicki.
Wiele pozytywnych zmian po rekolekcjach zauważyli Barbara i Mirosław Graczek z Gostyni koło Tychów. Uczestniczyli w nich już 12 razy. „Przede wszystkim nauczyliśmy się słuchać i słyszeć” - mówi Barbara. „Rekolekcje to taka góra Tabor - musi się ją zdobyć” - dodaje Mirek. „Po powrocie jest zawsze gorzej, bo trzeba zmienić to, co do tej pory robiło się źle. A zmienianie siebie jest najtrudniejsze. Dzięki rekolekcjom odkryliśmy, że aby zmienić kogoś innego, trzeba wcześniej zmienić siebie. I tak było z naszymi pociechami i jest z nami” - zapewniają.
Wszystkie doświadczenia łączy to, że każda z rodzin daje się prowadzić Panu Bogu. Małgorzata i Andrzej Kędziorscy na rekolekcje jeżdżą od 1992 r. „Zdarzały się lata, że byliśmy więcej niż na jednym turnusie jako uczestnicy, współprowadzący i jako organizatorzy. Przełożyło się to na poprawę relacji w naszej rodzinie, zobaczyliśmy błędy, które popełniamy i nauczyliśmy się korzystać z „narzędzi”, które dają zajęcia warsztatowe. Zmieniliśmy nastawienie do innych ludzi - oboje jesteśmy bardziej życzliwi i otwarci, bo wiemy, że misji zbawczej nie realizuje się samotnie, ale z udziałem innych ludzi” - zapewniają Kędziorscy.
Dlatego życzymy każdej rodzinie, by mogła przeżyć takie rekolekcje. Biorąc w nich udział, widzimy, jak niewiele trzeba, by małżeństwa były szczęśliwe. Trzeba tylko oddać się Bogu w opiekę i chcieć coś zmienić w swoim życiu” - kończą rozmowę z Niedzielą rodziny z Ruchu Spotkań Małżeńskich.