Niedaleko Ciechocinka znajduje się niewielka miejscowość Ostrowąs. Istnieje zapis historyczny z roku 1185, poświadczający, że była tu wieś z kościołem pw. św. Józefa. W 1527 r. zbudowano w Ostrowąsie kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Obecny kościół jest czwartym z kolei, wybudowanym na tym miejscu. Ostrowąs słynie z sanktuarium maryjnego, do którego przybywają wierni, zwłaszcza na odpusty: Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (31 maja) i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (8 września). Przybywają do miejsca szczególnej obecności Boga, proszą Matkę Bożą o wstawiennictwo u Syna, modląc się przed Jej cudownym wizerunkiem, słynącym łaskami.

Piękna opowieść mówi, że pasterka pilnująca bydła nad jeziorem Plebanka zobaczyła na cisowym drzewie obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus na ręce. Wieść o znalezisku szybko rozeszła się po okolicy i przed Wizerunkiem zaczęli gromadzić się wierni, przejęci cudownością wydarzenia. Postanowiono umieścić obraz w nowo wznoszonym kościele w Brzeźnie (3 km od Ostrowąsa). Jednak - jak głosi podanie - obraz "uszedł przez jezioro (...) nocą, w aureoli blasku i niezwykłego światła" na miejsce, gdzie wcześniej ujrzała go pasterka. To zjawisko zrozumiano jako wolę Matki Bożej, by właśnie w Ostrowąsie wystawiono kościół, w którym odbierałaby kult i cześć w Cudownym Wizerunku. Tak też się stało. Grabieżcy, pożary i wojny niszczyły nie tylko sanktuarium, lecz i kroniki, księgi, dowody, stąd o początkach kultu świadczą ustne przekazy i - co jednak najważniejsze w każdym sanktuarium - żarliwość wiernych, która tu nigdy nie ustała.

Nie wiadomo, kto jest autorem obrazu. Sposób przedstawiania postaci wskazuje, że artysta wzorował się na wizerunku "Salus Populi Romani" z rzymskiej Bazyliki Santa Maria Maggiore. Obraz, malowany olejno na płótnie i przytwierdzony do deski modrzewiowej, ukazuje Madonnę zwróconą ku wiernym i trzymającą oburącz Dzieciątko Jezus, które w lewej rączce trzyma książkę (symbol mądrości), a prawą wyciąga w geście błogosławieństwa, odbierając hołd Trzech Mędrców (poza obrazem) . Maryja ubrana jest w czerwoną suknię i granatowy płaszcz z sześcioramienną złotą gwiazdą na prawym ramieniu, Jej Syn - w długą złocistą suknię, stopy obute w sandały. Z twarzy Maryi emanuje spokój, z całej postaci - dostojeństwo. Wokół głów obydwu postaci są świetliste, wytłaczane nimby; nad nimbem Matki Bożej anioły w luźnych szatach, trzymające koronę. Niżej, z obydwu stronach obrazu po dwa putta. Obraz posiada srebrne sukienki oraz pozłacane srebrne korony.

W 1978 r. kustosz sanktuarium i proboszcz parafii - ks. Jan Matusiak, wspólnie z ks. prał. Józefem Małkiewiczem, rozpoczął trwające 8 lat starania o koronację obrazu Matki Bożej Ostrowąskiej, zwanej przez okoliczny lud "Panią Kujaw". 24 sierpnia 1986 r. korony na głowy Maryi i Dzieciątka Jezus włożył Prymas Polski kard. Józef Glemp wraz z biskupem włocławskim Janem Zarębą, przy udziale biskupów, duchowieństwa i licznej rzeszy wiernych.

Mijają kolejne stulecia. Pani Kujaw pochyla się nad losami mieszkańców ziemi, leżącej od Wisły po Noteć. Ziemi, o której w kazaniu podczas koronacji Wizerunku tak powiedział Prymas Polski: "Jest to ziemia Mieszka i Chrobrego, od początku chrześcijańska. Ziemia św. Wojciecha, która przeszła wiele boleści i trudu. To tutaj zapuszczały się oddziały krzyżackie (...). Te ziemie przeszły ciężkie zmagania ze Szwedami. To tutaj szerzyła zniszczenia wojna północna w XVIII w. To tutaj zrywali się chłopi kujawscy z kosami na sztorc, aby walczyć o wolność i niepodległość Polski. Podczas ostatniej wojny kapłani i wierni byli stąd wywożeni do obozów koncentracyjnych. Mieszkańcy tej ziemi szli w przyszłość z ufnością, bo wiedzieli, komu zawierzyli: Jezusowi Chrystusowi... A tę wiarę wspomagała Ta, która stoi najbliżej Jezusa Chrystusa: Najświętsza Maryja Panna".