10 sierpnia na włocławskim Zawiślu, na skrzyżowaniu ulic: Lipnowskiej i Obrońców Wisły 1920 r. doszło do kolizji drogowej. Prowadząca jeepa mieszkanka Iławy, jadąca z Włocławka w kierunku Lipna, na łuku jezdni, by ratować się przed zderzeniem z pojazdem nadjeżdżającym od strony Szpetala Górnego, uderzyła w przydrożną figurę Najświętszego Serca Pana Jezusa, otoczoną metalowym ogrodzeniem. Na szczęście - kobieta wyszła z wypadku cało. Zniszczeniu uległa figura.

Wiele osób nie wie, że była to druga figura, stojąca w tym miejscu. Pierwszą zburzyli Niemcy w 1940 r. Po wojnie, 9 września 1945 r. utworzył się w Szpetalu Dolnym Komitet Odbudowy Figury, w skład którego weszli: Stanisław Bukowski, Władysław Grodzki, Wacław Michalski, Józef Tuszyński, Alfred Makieła i Józef Raniszewski. Figura miała stanąć na nowo, jako wyraz wdzięczności Bogu za przeżycie lat okupacji hitlerowskiej, jak również z myślą o tych mieszkańcach Szpetala Dolnego, którzy polegli podczas wojny. Została zakupiona za 27 100 zł, uzyskanych z dobrowolnych składek parafian. 7 kwietnia 1945 r. odbyło się poświęcenie odbudowanej figury. Akt erekcyjny wraz z protokołem i listą ofiarodawców (207 nazwisk) został odnaleziony wśród szczątków rozbitej 10 sierpnia br. figury.

Dwa dni po wypadku, na plebanii przy kościele parafialnym pw. Najświęt szaj Maryi Panny Królowej Polski odbyło się zebranie, w którym uczestniczyli proboszcz parafii - ks. prał. Teodor Lenkiewicz i liczne grono mieszkańców Zawiśla. Utworzono Komitet Odbudowy w składzie: Jan Blachowski, Andrzej Wrześniak i Wenancjusz Waśniewski. Komitet niezwłocznie przystąpił do wstępnych prac, mających na celu postawienie nowej figury Najświętszego Serca Pana Jezusa.