W tych jesiennych dniach wspominamy św. Judę Tadeusza. Imię tego Apostoła jest w Polsce od wieków bardzo popularne. Wielu ludzi szuka u niego orędownictwa w sprawach trudnych i beznadziejnych.

Święty Judo Tadeuszu,
Patronie w sprawach trudnych
i beznadziejnych (...)
Któż się do Ciebie nie ucieka.
Nie szuka ratunku
od gromów losu,
burzy niepokojów młodzieńczych,
klęsk wieku dojrzałego,
goryczy jesieni życia.
Idą do Ciebie z pośpiechem
niewiasty pełne lęku
o błogosławione macierzyństwo.
Podążają nieuleczalnie chorzy
z iskrą nadziei
w rozmodlonych oczach.
Kroczą dzieci z rozbitych rodzin,
krainy wiecznego smutku
i oziębłych serc.
Maszeruje młodzież
zagubiona w czasie i przestrzeni
wieku cywilizacji śmierci.
Błagają o wsparcie
bojaźliwi maturzyści
zagubieni w labiryncie
wiedzy i niewiedzy,
z bólem trwogi
o niepewne jutro.
Biegną z bijącym sercem
narzeczeni,
których miłość przenosi góry
uskrzydla wiarę,
jest siewcą błogosławionej nadziei.
Ogarnij miłującym sercem
Wszystkich (...)
Wstawiaj się za nami przed tronem Boga.

Wołów Śląski, sierpień 2004