Msza św. sprawowana w kościele akademickim KUL-u rozpoczęła spotkanie nauczycieli i wychowawców. Wśród delegacji przybyłych z całej Polski była obecna 5-osobowa grupa pedagogów z Bielska Podlaskiego - ze Szkoły Podstawowej nr 2 i nr 5. Konferencję rozpoczął ks. prof. Jerzy Pałucki, dziekan Wydziału Teologii KUL, po którym wystąpili prelegenci: o. prof. dr hab. Mieczysław A. Krąpiec z wykładem pt: Mieć świadomość celu wychowania, ks. prof. dr hab. Janusz Nagórny z wykładem: Nauczyciel wobec współczesnych wyzwań moralno-społecznych, mgr Zbigniew Pańpuch: Ideał nauczyciela - wychowawcy w pismach wybranych autorów starożytnych, dr Lech Szyndler: Dwa modele nauczyciela w średniowieczu, prof. Henryk Kiereś: Dobro czy wartości - problem kryteriów wychowania, mgr Dariusz Zalewski: Spór o wzorzec nauczyciela - nurty antypedagogiczne a tradycyjna myśl wychowawcza, ks. dr Bogdan Czupryn: O ethos (kulturę) współczesnego nauczyciela. Końcowego podsumowania dokonał Arkadiusz Robaczewski, prezes Fundacji „Servire Veritati” Instytut Edukacji Narodowej.
W czasie trwania konferencji odbyły się dwie dyskusje, w czasie których na zadawane przez pedagogów pytania odpowiadali prelegenci. Obecni na konferencji nauczyciele mogli zapoznać się z protestem, wystosowanym przez Fundację do Ministra Edukacji Narodowej, przeciwko bezczynności władz oświatowych wobec zagrożeń i zgorszeń, którym poddawane są dzieci i młodzież.
A oto główne myśli z wysłuchanych referatów: Coraz wyraźniej dostrzega się znamiona upadku polskiej szkoły i etosu nauczyciela. Pomimo wieloletniego reformowania oświaty, wprowadzania coraz nowszych metod aktywizacji i ustawicznego kształcenia nauczycieli, praca z uczniem staje się coraz trudniejsza. Jakie są tego przyczyny? Przede wszystkim reforma edukacji uwzględniająca postulaty liberalnej myśli pedagogicznej, ideologia praw ucznia, wychowanie bezstresowe, przemoc w szkole, permisywizm wychowawczy, wpływ ekonomii i polityki na kształt szkoły oraz jej cele. Jak pokonać te wszystkie pułapki wychowawcze? Z głoszonych rozważań wynikało, że istotnym wymiarem każdego procesu kształcenia i wychowania jest wychowanie moralne. Kluczem wszystkiego jest formacja prawego sumienia. Tylko człowiek o takim sumieniu będzie umiał odpowiedzieć na wyzwania czasów, w których przyjdzie mu żyć. Nauczyciel i wychowawca nie może być tylko wykładowcą, który informuje, lecz przede wszystkim ma być mistrzem, który prowadzi. Zasadniczy cel zawodu nauczyciela nie ulega zmianie. Ciągle jest nim wszechstronne wspomaganie osobowego rozwoju ucznia. Zmieniają się jednak warunki w jakich ten cel jest realizowany. Aby określić etos nauczyciela niezbędna jest analiza współczesności. Biorąc pod uwagę jej obecny stan trzeba wyakcentować dwie zasadnicze postawy:
- prawość etyczna nauczyciela, która będzie odpowiedzią na wszechobecną demoralizację dzisiejszego świata. Nauczyciel ma przekonywać swoim życiem, że warto być dobrym, że troska o osobowy rozwój stanowi nieocenioną wartość;
- odwaga i jednoznaczność zasad moralnych jako odpowiedź na popularny współcześnie tzw. rozsądny kompromis w sprawach moralnych. Odwaga jest potrzebna nauczycielowi, zarówno w walce o dobro, jak również w piętnowaniu faktycznego zła (np. wszechogarniającej wulgarności). Odwaga domaga się od nas trudu, a nierzadko ofiary. Dlatego można ją skutecznie realizować tylko w przekonaniu, że wartości dla których ponosi się trud są autentycznie prawdziwe.
Podjęte w czasie konferencji rozważania dotyczyły kształtowania etosu współczesnego nauczyciela, które powinno dokonywać się w kontekście prawdy o człowieku.