Podczas kolejnego koncertu, który odbył się w Łagiewnikach 17 sierpnia br., muzyka organowa interpretowana przez prof. Mirosława Pietkiewicza, zostala połączona z brzmieniem zespołu kameralnego " Trio, Solo, Duo" z Łodzi w składzie Tomasz Król (skrzypce), Paweł Stępnik (gitara), Zbigniew Ignaczewski (akordeon). To niecodzienne powiązanie zaowocowało ciekawymi efektami, przyjętymi przez publiczność z prawdziwym aplauzem.

Na wstępie ceniony łódzki organista zaprezentował jedne z najwspanialszych Bachowskich arcydzieł, jakimi niewątpliwie są Preludium i Fuga

C-dur BWV 547. Pełne umiaru wykonanie oddawało z zadziwiającym wyczuciem, a przy tym niezwykle wyraziście, subtelnie ukształtowane bogactwo kontrapunktyczne obu kompozycji. Warto wspomnieć, że preludium należy, obok toccaty i fantazji, do formy wywodzącej się z improwizacji. Często służyło jako wstęp do większych utworów. Podstawę fugi natomiast stanowił temat występujący na początku, w jednym z głosów. Zasadą konstruowania tej formy było przeprowadzenie tematu przez wszystkie głosy. W Fudze C-dur np. Bach eksponuje temat w różnorakich ujęciach, ponad pięćdziesiąt razy i czyni to w sposób wyjątkowo interesujący.

Józef Haydn napisał kilkadziesiąt krótkich utworów dla kurantów zegarowych. Pięć tych dziełek ze zbioru Floatenuhrstuacke, niczym figurki z miśnieńskiej porcelany, czarowało publiczność swym delikatnym, kruchym wdziękiem. Lekko i jasno zagrane przez Profesora, wzbudziły gorące oklaski publiczności. Pogoda Haydnowskich miniatur ustąpiła miejsca powadze emanującej z Trzech staropolskich pieśni pasyjnych łódzkiego twórcy, Jerzego Bauera. Skomponowane dla prof. Pietkiewicza i przez niego po raz pierwszy wykonane, czerpią materiał tematyczny z chorału gregoriańskiego. Szczególnie interpretacja Bądź pozdrowion Krzyżu święty, w której Solista zaakcentował dramatyzm chwil krzyżowania, okazała się poruszającym odbiciem wewnętrznych napięć przepełniających pasyjne wizje J. Bauera. Również niezwykle emocjonalne wykonanie pieśni: Krzyżu święty nade wszystko i Krystus nasze zbawienie na długo pozostanie w pamięci melomanów.

Dwie pozycje z kompozytorskiej teki dwudziestowiecznych twórców holenderskich, czyli 4 Images: Energico, Impetuoso, Vivo, Pomposo Alberta de Klerka oraz Toccata per organo Mariusa Monnikendama, spełniły rolę swoistego pomostu łączącego pierwszą część koncertu z drugą. Atutem tejże, obok wysublimowanych dźwięków Verano Porteno i Oblivion Astora Piazzolli oraz nieoczekiwanych akordów Pezzo alla Tango Sławomira Kaczorowskiego, była doskonale zaaranżowana i porywająco wykreowana Sonata da camera Grażyny Bacewicz. Wirtuozeria świetnie rozumiejących się i współpracujących z sobą instrumentalistów z Trio, Solo, Duo odnajdywała szczere uznanie słuchaczy, co wymownie podkreślały długo niemilknące oklaski wieńczące kolejne wykonania.