25 czerwca został poświęcony kościół pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Radomsku. Dokonał tego Metropolita częstochowski w obecności bardzo licznie zgromadzonych wiernych. Proboszcz parafii - ks. kan. Tadeusz Korgól powitał Arcypasterza już na obrzeżach parafii, by przed kościołem uczynić to jeszcze raz wobec wszystkich zgromadzonych wiernych.

Droga do kościoła

Ten rok obrodził licznymi konsekracjami kościołów w naszej archidiecezji. Jest ich dziewiętnaście i rozsiane są po całym jej terenie. Niełatwo więc je odszukać, zwłaszcza że współczesna architektura nieczęsto preferuje wysokie, strzeliste wieże. Jadąc do Radomska, już na obrzeżach parafii można się było zorientować, gdzie prowadzi droga do nowego kościoła. Wielkie transparenty witające Arcypasterza i bryczka konna, która powiozła Księdza Arcybiskupa w towarzystwie Księdza Proboszcza przed drzwi świątyni, były wyraźnymi znakami, że parafianie oczekują na przybycie swojego Pasterza. Droga prowadząca do kościoła nosi imię ks. Antoniego Turleja. Jego też nazwisko często przewijało się w wypowiedziach tych, którzy w czasie uroczystości zabierali głos. Nic dziwnego, bowiem właśnie ks. Turlej rozpoczynał od podstaw tworzenie tej parafii, która teraz przeżywa radość konsekracji kościoła. Najpierw więc trochę o historii.

Historia

rozpoczęła się 17 maja 1982 r., kiedy na terenie osiedla Batorego w Radomsku bp Stefan Bareła ustanowił wikariat terenowy. Opiekę nad nim zlecił ks. Antoniemu Turlejowi, który też został pierwszym proboszczem tej parafii, erygowanej 25 października 1982. Budowę kościoła rozpoczęto w 1986 roku. 13 września 1987 r. bp Miłosław Kołodziejczyk dokonał wmurowania kamienia węgielnego. 6 czerwca 1993 r. abp Stanisław Nowak dokonał poświęcenia kościoła, krzyża i tabernakulum. 16 marca 1994 r. zmarł nagle ks. Antoni Turlej. 12 kwietnia 1994 r. proboszczem został ks. Tadeusz Korgól. To tylko wybrane daty i fakty, jest ich znacznie więcej i znają je najlepiej ci, którzy byli bezpośrednio zaangażowani w tworzenie parafii. Dużo można się dowiedzieć z folderu przygotowanego na tę okazję i rozprowadzanego przez ministrantów wśród uczestników uroczystości.

Przygotowania

Najpiękniejszym darem, jaki można złożyć na taką uroczystość jak ta, to przygotowanie duchowe wiernych. W tym przypadku były to misje ewangelizacyjne na przełomie września i października 1999 r., które prowadził ks. Jan Wajs z Choronia. Na kilka dni przed konsekracją odbyły się dni skupienia, które prowadził ks. Tadeusz Wójcik. O tych przygotowaniach mówił Ksiądz Proboszcz zatroskany nie tylko o zewnętrzną stronę swojej parafii, ale jeszcze bardziej o jej stan duchowy. Mówili o tym także świeccy przedstawiciele parafii.

Przed wejściem do świątyni

Najpierw przywitali Pasterza przedstawiciele parafii. Potem Ksiądz Proboszcz prosił Pasterza o poświęcenie kościoła. Na tę prośbę Ksiądz Arcybiskup odpowiedział krótkim przemówieniem. "Z ogromną radością tu jechałem, by przyjąć od Was ten najpiękniejszy dar, dar dla Boga - kościół. Parafia staje przed Bogiem wraz z arcypasterzem i mówi Bogu: ´Oto jesteśmy´. W Roku Świętym wspominamy, że 2000 lat temu Bóg powiedział: Oto idę, aby pełnić Twoją wolę". My dzisiaj odpowiadamy na tę miłość niepojętą darem kościoła. W mury tej świątyni zostało wpisane słowo ´Bogu´, ponieważ Bogu to dajecie. Natrudziliście się, napracowaliście się, bo czasy, kiedy ona powstawała, były trudne. Budowaliście sami. Powstał piękny, duży kościół. Radomsko ma kilka dużych kościołów. Są to cudowne czasy. Kiedyś będziemy pisać o historii Radomska. Jest to jeden z trzynastu kościołów w Radomsku. Kiedy buduje się świątynię, jest także i ofiara. Wspominaliście śmierć Księdza pochowanego tutaj. Wyroki Boga są niezbadane. Dzisiaj to wszystko składamy Bogu. Wielkie dzięki Wam, chwała Wam za ten kościół. Niech historia, niech ci, którzy będą oceniać nasze czasy, napiszą wielkimi zgłoskami o Waszej gorliwości, ofiarności, o tym pięknym dziele Bogu na chwałę".

W kościele

Uroczystości wewnątrz świątyni poprzedzone były procesją. Przed drzwiami świątyni państwo Stanisław i Urszula Sankowscy wręczyli Księdzu Biskupowi klucze do kościoła, kronikę parafii i krótką jej monografię. W samej świątyni uroczystość konsekracji obejmowała m.in. poświęcenie świątyni i wiernych, liturgię słowa, złożenie relikwii św. Jozafata Kuncewicza w ołtarzu, namaszczenie olejem świętym ołtarza i ścian kościoła, modlitwę konsekracyjną. Doniosłym momentem było uroczyste umieszczenie Najświętszego Sakrame-ntu w tabernakulum.

Zakończenie

Uroczyste błogosławieństwo, jakiego udzielił Ksiądz Arcybiskup, zakończyło uroczystości. Z tym błogosławieństwem złączone było udzielenie odpustu jubileuszowego. Od tej pory kościół będzie w całej pełni służył swoim wiernym na chwałę Boga, który w nim przebywa.